<$BlogRSDUrl$>

dinsdag, februari 28, 2006

OBSERVATION REPORT
Anna heeft van de peuterschool een "observation report for the academic year 2005/6" gekregen. Dat ziet er briljant uit:

Gelukkig is er ook iets, dat ze niet kan:

Geen probleem hoor! Wat mij betreft weet ze genoeg, en kan ze van school, om geld voor ons te gaan verdienen. Daarvoor hebben we haar uiteindelijk gemaakt!

Reageer

maandag, februari 27, 2006

EEN NIEUWE CHAUFFEUR
Een nieuwe chauffeur is een regelmatig terugkerend euvel bij ons, gezien de regelmaat waarmee chauffeurs in onregelmatigheden betrokken raken en dus ontslagen moeten worden, en altijd weer een bron van hilariteit. De nieuwe chauffeur is net twee weken in dienst als Elodie me belt dat ze met een vriendinnetje mee gaat. Ik moet de chauffeur bellen om dat door te geven.
"Taslim, are you at school?"
"Yes madam."
"No need to wait for Elodie, she has gone to her friend's house, you know, the one that lives close to us."
"Yes madam."
"You understand me?"
"Yes madam."
"So you pick her up at 6 from the friends house. Just take the boys from school."
"Yes madam."
"You understand?"
"Yes madam."
"Are you sure?"
"Yes madam?"
Een uur later gaat de telefoon. Vincent.
"Nou je raadt het zeker al?"
"Nee, geen idee."
"We staan weer eens op Elo te wachten. Al een half uur. Niemand weet waar ze is."
"Heb je Taslim al gevraag dan?"
"Ja natuurlijk. Hij weet van niets. Hij heeft niets gehoord over Elodie. zegt hij."
Tsja...

Reageer

zondag, februari 26, 2006

THE LANGUAGE OF BIDDING
In het buitenland is bridgen een populaire bezigheid, en ik probeer het dan ook een beetje beter te leren met behulp van een boek: "The language of bidding". Als Elodie dat ziet, trekt ze misprijzend haar wenkbrauwen op en zegt:
"Maar mama, waarom lees jij dat nou? Jij gaat toch nooit naar de kerk?"

Reageer

zaterdag, februari 25, 2006

GEMBER EN CHOCOLADE
Zoals bekend, ben ik een chocolic, dus heb ik een pagina met chocolade recepten, maar ik ben ook een liefhebber van gember recepten, dus dit Recept van de Week vind ik absoluut fantastisch: gember-chocoladebavarois.
Gember chocolade bavarois

Reageer

vrijdag, februari 24, 2006

GEEN COMMENTAAR (14)

Reageer

donderdag, februari 23, 2006

MARTELAREN VOOR DE MOEDERTAAL
Amar Ekushey (Dag van de Martelaren voor Bengaalse Taal) wordt gevierd op de 21e Februari. Toen Pakistan onafhankelijk werd van India (als Oost en West Pakistan, slechts gescheiden door 1600 kilometer India...), werd de Bengaalse taal bedreigd. West Pakistan was, hoewel met aanzienlijk minder inwoners dan Oost Pakistan, het huidige Bangladesh, politiek sterker en verordonneerde Urdu als de nationale taal. In 1952 kwamen daardoor tijdens protesten Rafiq, Barkat, Jabbar and Salam om het leven, vier ongewapende studenten die hun eigen taal wilden behouden. Zij worden herdacht op deze dag. Op de plaats waar zij omkwamen is een monument neergezet, "Shahid Minar". Het monument stelt een moeder voor, die haar vier kinderen tegen de ozn beschermt.
In 1999 riep de UNESCO de Bengaalse dag uit tot “Internationale Moedertaal Dag”, als een aanmoediging om alle moedertalen te behouden. De dag is ook een symbool geworden van Bengaalse onafhankelijkheid.
Ironisch genoeg zijn niet alle groepen in Bangladesh vrij om hun moedertaal te spreken. Er zijn onder andere tribal groepen in de Bandarbans en Garo’s in Mymensingh, die weliswaar een eigen taal hebben, maar die mag op school niet geleerd worden, omdat Bangla de verplichte enige taal is. Die talen sterven langzaam uit. Toegegeven, het gaat maar om 2%, maar op een bevolking van 145 miljoen kan dat toch zomaar om 3 miljoen mensen gaan. Jammer, voor een land dat zo trots is op zijn “Martelaars voor de moedertaal”.
Shahid Minar

Reageer

woensdag, februari 22, 2006

ZWART EN WIT
Gisteren hadden we een vrije dag, want het was "Internationale moedertaal-dag" en tegelijk "Dag van de Bengaalse martelaren". Op deze dag dragen de Bangladeshi witte sari's met zwarte randen en vandaag was het daarom zwart-en-wit dag op school. Dat betekende dat, tot groot enthousiasme van Elodie, het schooluniform in de kast mocht blijven en je de klas in mocht in je eigen kleren, zwart en wit.
Een zwart-witte sari heeft een witneusje als Elo natuurlijk niet, maar na een ruimschootse overpeinzing komt er een zwarte broek en een wit shirt uit de kast. Op het witte shirt stond een minuscule tekst in blauw, maar haar enige volkomen witte shirt had ze helaas aan een vriendinnetje uitgeleend.
Om 7.30 gaat de telefoon. Elodie, de tranen nabij.
"Mama, het hoofd van de primary school zegt dat de chauffeur mijn school uniform moet brengen. Er zit blauw aan mijn shirt, en dat is verboden."
Een aantal minder nette opmerkingen schieten me te binnen. Een moeder moet echter een voorbeeld zijn, en "persoonlijke floppy entry" gerelateerde opmerkingen dienen niet uit haar mond te worden gehoord. Daarom bedenk ik, dat een smoes beter op zijn plaats is op dit moment.
"Zeg maar tegen die juf, dat we allebei in het centrum werken en dat de chauffeur daar ook is. Hij kan dus niet komen."
Elo twijfelt nog even aan het waarheidsgehalte van deze opmerking, maar besluit dan ook dat dat de beste oplossing is.
Zou die juf nou helemaal niks beters te doen hebben?

Reageer

dinsdag, februari 21, 2006

BABY TRADE BOOM
Waar sommige landen zuchten onder de "baby boom" heeft Bangladesh te kampen met een "baby trade boom". Bij een staatsziekenhuis in Dhaka worden gemiddeld twee dozijn babies per maand verkocht aan kinderloze koppels. In zulke gevallen wordt de opbrengst verdeeld tussen de "baby-broker" en de behoeftige biologische ouders. Vindt de verkoop plaats in een prive kliniek, dan ontvangt de eigenaar van de kliniek ook zijn deel. Als je ongewild kinderloos bent en krap bij kas zit, dan kun je beter kiezen voor een meisje: jongens komen voor 12,000-15,000 Taka, terwijl meisjes slechts 9,000-12,000 Taka (110-150 Euro) kosten. En ze werken nog harder ook.
Deze is zelfgemaakt

Reageer

maandag, februari 20, 2006

ZWEMMENDE BOTERHAMMEN
Elodie is geen grote eter 's ochtends.
"Mammie, ik heb geen honger, mag ik mijn brood meenemen naar school?"
We hebben haar portie al teruggeschroefd naar één mager boterhammetje, maar zelfs dat gaat met moeite. Op een goede ochtend ligt, na een kwartier worstelen, nog drie kwart van haar boterham te wachten. Dan gaat de deurbel.
Als ik terugkom, is Elodie weg en de boterham ook. Boven gekomen, spoelt de WC door, en Elo zit erop, volledig gekleed.
“Elo, heb jij je boterham weggespoeld?”
“Mama. Natuurlijk niet. Hoe kun je ZOIETS van MIJ denken!!”
“Nou, je liegt nog weleens tegen me.”
“Ik lieg NOOIT! Het is niet EERLIJK!”
Als ze naar school is, kijk ik nog eens in het toilet. Het boterhammetje heeft de fatale reis niet voltooid. Een zielig stukje dobbert rond. Liegen? Elo?? Nooit!

Reageer

zondag, februari 19, 2006

DROMEN VAN SLAPEN
Piiiieeeep! Vrijdagochtend (ja, inderdaad, jullie zondag) kraakt de deur langzaam open. Daar staat een klein meisje met een warrig slaaphoofd en een verkreukeld wit jurkje. Blote voetjes klinken op de tegels. Ze doet het muggennet opzij en kruipt lekker tegen haar papa aan. Nog geen vijf minuten later klinkt zacht gesnurk van die kant.
En haar papa en mama? Die liggen anderhalf uur wakker, doodstil, bang om haar wakker te maken als ze draaien. Uitslapen? Ik droom er regelmatig van!
Sleeping beauty

Reageer

zaterdag, februari 18, 2006

CHOCOLADE KOEKJES
Heerlijke geuren vullen het huis, van versgebakken koekjes en smeltende chocolade. Voorzichtig leg ik ze een voor een op het ovenrek, om af te koelen, want ze zijn heel broos. Het zijn er een stuk of twintig geworden. Ik schuif het rek naar achteren. Een half uur later roep Teb naar boven:
"He, Herma, had je een speciale bedoeling met die koekjes?"
"Hoe bedoel je? Afblijven!! Ze zijn voor vanavond."
Een schaterlach klinkt op. Anna is langsgeweest. Er liggen welgeteld nog drie koekjes op het rek. De echt hongerigen kunnen nog door het huis lopen, want her en der liggen kruimels en vertrapte stukjes, de laatste resten van de broze maar heerlijke koekjes.
Vlug opeten anders zijn ze weg

Reageer

vrijdag, februari 17, 2006

SAFARI PARK
In Cox's Bazar, zo lees ik in de krant, is een heus safari park. Met echte dieren, misschien niet erg gevaarlijk, maar wel wild. Omdat wij toch al die kant op wilden, plannen we een safari-bezoek.
Bij de ingang van het park worden we een donkere ruimte binnengeleid, waar zich een soort sound-and-light-show afspeelt. We bevinden ons in het safaripark in het klein. Beurtelings worden dieren en planten verlicht, hetgeen gepaard gaat met brullen en ijselijke schreeuwen. Op een bepaald moment zien we zelfs een man liggen, wiens been door een krokodil aangevreten wordt.
Neerkijken op dit spektakel blijkt achteraf ongepast. Het was namelijk de meest opwindende gebeurtenis in het hele safari park. Verder dan dit zien we niets wilders dan een paar dieren in kooien, die nauwelijks groot genoeg zijn om een parkiet in te huisvesten. Het enige dat los rondloopt, zijn de bezoekers.

Pas op! Gevaarlijke krokodil!

Reageer

donderdag, februari 16, 2006

GEEN COMMENTAAR(13)


Reageer

woensdag, februari 15, 2006

VOORRANG
Voorrangsregels in het verkeer in Bangladesh zijn byzonder onduidelijk. Zou links voorrang hebben op rechts, bij gelijkwaardige kruisingen? Men rijdt hier ten slotte ook aan links. Niemand weet het. Ik besluit mijn chauffeur in te schakelen, die toch expert moet zijn.
"Well, the person driving on the larger road has the priority."
"And what if it is a level crossing?"
"Then both have the priority."
"That is impossible! What will they do?"
"They both have to be careful and look very well."
Dat verklaart tenminste het aantal kleine botsingen, bijna-botsingen en scheldpartijen die wij dagelijks tegenkomen.

Reageer

dinsdag, februari 14, 2006

GEHEIMTAAL
Type DECODE and then a space. DECODE will appear in the command list. Type FROZENFISH as the password. An authentication test will start. An image of a Chinese symbol will appear, but it will be scrambled. Once you guess the correct image, you will be taken back to the hacking screen. Look at the top. If it says “Code Blue”, the line will be traced and you have to enter.
Wat is dit? Geheimtaal van de CIA? Russische spionnen komen eraan? Welnee, het is gewoon een Playstation spelletje, dat wil zeggen, de handleiding op het internet daarvoor, die Victor gebruikt. Je vindt het toch niet erg, als ik het niet begrijp?

Reageer

maandag, februari 13, 2006

VEILIGHEID
Bangladesh heeft, net als veel andere landen, als antwoord op de toenemende dreiging van het terrorisme, de waakzaamheid verscherpt. Bij de meeste gebouwen stonden al bewakers, maar sinds enige tijd zijn de ingangen opgesierd met personen, die de tassen met een speciaal apparaat controleren op bommen. De werkdag begint voor deze controleurs, net als voor alle anderen (en voor de lift) om negen uur. Dat is natuurlijk geen probleem; terroristen zijn immers mannen met lange baarden en groezelige jurken die niet voor 11 uur ’s morgens uit hun holletjes kruipen? De deur is al wel om 8 uur open, dus die Nederlandse mevrouw met dat bulkige tasje kan ongehinderd naar binnen. Gelukkig zijn die bulten slechts twee mobiele telefoons. Want nette Nederlandse mevrouwen hebben geen bommen bij zich.

Reageer

zondag, februari 12, 2006

BAZIG
Anna houdt van spelen met vriendinnen en ze is genetisch bazig. Op een ochtend, 6.45 in de vroegte, stapt ze zelfbewust de voordeur uit, loopt naar mijn project-auto, klimt naar binnen en gaat naast de chauffeur zitten, die bezig is zijn logboek in te vullen. Ze zet haar handen in haar zij en zegt:
"That is OK! Now you can go to Fleur's house!"
Anna en Fleur

Reageer

zaterdag, februari 11, 2006

VALENTIJNSDAG
Op een reclameblaadje dat bij ons thuis werd bezorgd, door de credit card maatschappij in Nederland, zag ik een aanbieding voor een "chocoladetelegram". Een boodschap in bruine lettertjes, omringd door wit. Dat is het helemaal! Elke minnaar mag mij die sturen voor Valentijnsdag, geheim of niet. Maakt niet uit met wat voor boodschap. Zelfs de rancuneuze boodschappen zal ik met liefde opeten.
Omdat deze heerlijkheid hier natuurlijk niet verkrijgbaar is, maken we hartvormige wafels voor elkaar. Stuur ze niet naar je geheime liefde, dat zou een beetje te veel opvallen. Eet ze lekker zelf op.
Niet voor geheime liefdes

Reageer

vrijdag, februari 10, 2006

CLEAN DHAKA, GREEN DHAKA
De chauffeur heeft honger gekregen van het rijden en pelt een mandarijntje. Vervolgens draait hij vrolijk het raampje open en gooit de schillen naar buiten, die in het gezicht van een arme riksjawalla waaien. Ik geef hem op zijn donder:
"I think you should keep the peels and throw them in the dustbin!"
"But why? Everybody throws rubbish out? No need in car?"
Natuurlijk, denk ik, weet hij veel, milieu staat hier niet op de prioriteitenlijst.
"Indeed. If everybody does that, the city will be a mess in no time."
Hij begint te stralen.
"O, I know. Clean Dhaka, green Dhaka!"
Dat was een heel succesvolle campagne...

Reageer

donderdag, februari 09, 2006

BOKTOR
Enige tijd geleden schreef ik een stukje over de boktor die mijn bed opat. Het beestje knaagde de nachtelijke stilte stuk.
Google spring daar op een rare manier op in. Iemand, die op zoek was naar "treating wood against capricorn beetle" kreeg mijn weblog adres. Dat vind ik nou zielig. Het enige, dat die brave borst gaat lezen, is hoe de boktor je uit de slaap kan houden. Alsof hij dat nog niet wist!

Reageer

woensdag, februari 08, 2006

GEEN COMMENTAAR (12)

Reageer

dinsdag, februari 07, 2006

JACHT OP DE TIJGER
Midden in de nacht krijg ik een dreun. Een klein meisje ligt tussen ons in te gloeien, haar armpjes en beentjes maaien wild in het rond.
"A tiger, a tiger!"
"Nee hoor, Anna, er is helemaal geen tijger."
Ze wijst naar het dak van onze muskieten-gazen tent.
"Yes, tiger, there! Go, tiger!"
"OK, mama jaagt hem weg. Ga weg, tijger, weg bij Anna!!"
Anna is ziek. De altijd zo stoere peuter, handen-in-de-zij, neus-in-de-lucht, is gekrompen tot een heel klein zielig koortsig meisje. En papa en mama houden de wilde beesten op afstand.

Reageer

maandag, februari 06, 2006

LICHTGEVENDE VARKENS (2)
Toen wij in Saoedi Arabië woonden, zag ik altijd erg op tegen het passeren van de grens om het land binnen te komen. Ieder stukje bagage moest minutieus worden gecontroleerd, elke onderbroek werd uit de tas getrokken. Plaatjes van varkens in tijdschriften en boeken werden met een dikke zwarte viltstift weggekrast, en het bezit van varkensworst kon je in de gevangenis doen belanden.
Zie hier legio mogelijkheden voor fluorescerende varkens. Een gat in de afzetmarkt voor fundamentalistische moslims. Lichtgevende varkens: ter identificatie van worst en uw vijanden!

Reageer

zondag, februari 05, 2006

LICHTGEVENDE VARKENS
Uit het wetenschappelijke gedeelte van de krant:
“After the world’s first transgenic glowing fish, Taiwan has successfully bred growing pigs. The team managed to breed three male pigs.”
De wetenschappers beweerden:
“There are partly fluorescent pigs everywhere, but ours are the only ones in the world that are green inside out. Even their hearts are green.”
Op het eerste gezicht leek het mij geldverspilling. Glowing male pigs? Is de mensheid daarmee gediend? Dan begint het me te dagen. Stel dat je een kamer vol vreemdelingen in gaat. Dan hoef je alleen het licht nog maar uit te doen om de varkens te herkennen!

Reageer

zaterdag, februari 04, 2006

RECEPT VAN DE WEEK

Zeevruchten omelet

Reageer

vrijdag, februari 03, 2006

GASTVRIJE MINISTER
De Bangladeshi Minister van Financiën en Planning Saifur staat bekend om zijn controversiële uitspraken. Hij heeft er ook geen moeite mee om dergelijke uitspraken te doen op gebieden die niets met zijn deskundigheid te maken hebben. Zo had hij een duidelijke mening over trekvogels, die zijn land aandoen:
"Migratory birds are a menace to the country. They gobble up frogs, insects and paddy. The birds grow up in our country, eat our crops and then leave. They should be killed as they make a mess by polluting wetlands and crops."
Het zou toch niet overdrachtelijk bedoeld zijn? Moeten wij, als ongewenste vreemdelingen, ons wellicht zorgen gaan maken?

Reageer

donderdag, februari 02, 2006

GOEDE RAPPORTEN
De kindertjes kwamen thuis met goede rapporten. Bijna te mooi om waar te zijn, want zo buitensporig ijverig zijn ze nu ook weer niet. De schrik sloeg mij dan ook om het hart, toen ik de volgende ochtend de telegraaf van Dhaka opensloeg:
"Forged certificates worry parents"
Blijkbaar is het heel gewoon hier om valse schoolrapporten af te laten drukken. Je doet niets en hebt toch goede cijfers. Was dat ook niet onze droom, toen we jong waren? Met behulp van de hedendaagse techniek hebben simpele Bengali zich daarmee een dagtaak verschaft. Je huurt een ruimte, zet er een paar apparaten neer, noemt jezelf "Computershop", en draaien maar die printers. En zo bewijst het zijn eigen nut, je hebt helemaal kennelijk helemaal geen op school opgedane kennis nodig om geld te verdienen! Het is eigenlijk net als met bankbiljetten, iedereen gelooft dat die echt zijn, en daarom draait de wereldeconomie.
Deze praktijken zijn al zo wijd verspreid, dat buitenlandse universtiteiten geen geplastificeerde diploma's meer accepteren, omdat die nog moeilijker op echtheid te controleren zijn.
De kosten van een dergelijke operatie bedragen twee tot vierduizend Taka. Vincent had toch laatst vijfduizend Taka van oma gekregen, voor zijn verjaardag? Waar zijn die eigenlijk??

Reageer

woensdag, februari 01, 2006

VLUG NAAR HUIS
Gisteren was het de laatste dag van de Biswa Isjtema, een driedaags festival, wat door de helft van de Moslims gevierd wordt en door de andere helft niet. Sommigen hebben namelijk tevergeefs gezocht naar dit festival in de Heilige Koran, en vinden daarom dat dit feest genegeerd dient te worden; anderen zien geen reden daarin om zich een feestje door de neus te laten boren. Maar als het feest voorbij is, verdringen ze zich toch allemaal bij de trein om maar zo snel mogelijk weer thuis te komen.

Foto: The Daily Star, Bangladesh

Reageer