zondag, april 30, 2006
KONINGINNEDAG IN DHAKA
We vieren koninginnedag in de Dutch Club, waar een kinderfeest wordt georganiseerd.
"Wie is er vandaag jarig, Anna?"
"Anna have birthday?"
"No, not Anna, Anna's verjaardag is over twee nachtjes slapen. Vandaag is Queen's birthday."
Haar gezicht licht op:
"Is the Queen coming to the Kutch Klub today?"
De koningin was er niet, maar wel de prinses. Maar het was geen echte prinses, want het kroontje paste niet.

Reageer
We vieren koninginnedag in de Dutch Club, waar een kinderfeest wordt georganiseerd.
"Wie is er vandaag jarig, Anna?"
"Anna have birthday?"
"No, not Anna, Anna's verjaardag is over twee nachtjes slapen. Vandaag is Queen's birthday."
Haar gezicht licht op:
"Is the Queen coming to the Kutch Klub today?"
De koningin was er niet, maar wel de prinses. Maar het was geen echte prinses, want het kroontje paste niet.

Reageer
zaterdag, april 29, 2006
vrijdag, april 28, 2006
IK VRAAG ME AF
Een man kwam thuis op een dag en trof zijn vrouw aan, gekleed in een sexy nachtgewaad.
"Bind me vast", zei zij, "en je kunt alles doen wat je wilt."
Dus de man bond haar vast. En ging golfen.
Dit is de grap, die ik via e-mail ontving van mijn eigen schatje. Ik vraag me af, is het een verdekte boodschap?
Reageer
Een man kwam thuis op een dag en trof zijn vrouw aan, gekleed in een sexy nachtgewaad.
"Bind me vast", zei zij, "en je kunt alles doen wat je wilt."
Dus de man bond haar vast. En ging golfen.
Dit is de grap, die ik via e-mail ontving van mijn eigen schatje. Ik vraag me af, is het een verdekte boodschap?
Reageer
donderdag, april 27, 2006
CSI - DHAKA
Wij zijn grote liefhebbers van CSI - de originele versie, niet de NY en vooral niet de Miami serie. De laboratoria in de "Hypermoderne States" zijn uitgerust met de meest moderne interessante snufjes. Hoe anders gaat het toe in het bijna middeleeuwse Dhaka.
De chef van het lijkenhuis van Dhaka Medial College neemt afscheid na 25 jaar trouwe dienst en onderzoek van maar liefst 75.000 lijken (naar eigen zeggen).
"Ik heb nooit vreugde gekend in mijn leven", zo klaagt hij. Hij had echter geen keus, zijn vader en grootvader vervulden hetzelfde fantasievolle beroep.
Hij houdt niet van het geluid van het splijten van de schedel, hetgeen hij moet doen met een hamer en een keukenmes. Maar nog minder bevalt hem de stank van rottende lichaamsdelen en ingewanden, die ruimschoots rondhangt, omdat er niet voldoende desinfecterende middelen zijn en zelfs vaak geen warm water. Verder helpt het ook niet dat de airconditioning meestal niet werkt. En de vriezer is al ruim 8 maanden niet meer operationeel.
Dat zou me een frisse TV serie worden! Gelukkig kijken in Dhaka alleen de studenten naar deze anatomische les.
Geïnspireerd door het artikel "Morgue in mess" in The Daily Star
Reageer
Wij zijn grote liefhebbers van CSI - de originele versie, niet de NY en vooral niet de Miami serie. De laboratoria in de "Hypermoderne States" zijn uitgerust met de meest moderne interessante snufjes. Hoe anders gaat het toe in het bijna middeleeuwse Dhaka.
De chef van het lijkenhuis van Dhaka Medial College neemt afscheid na 25 jaar trouwe dienst en onderzoek van maar liefst 75.000 lijken (naar eigen zeggen).
"Ik heb nooit vreugde gekend in mijn leven", zo klaagt hij. Hij had echter geen keus, zijn vader en grootvader vervulden hetzelfde fantasievolle beroep.
Hij houdt niet van het geluid van het splijten van de schedel, hetgeen hij moet doen met een hamer en een keukenmes. Maar nog minder bevalt hem de stank van rottende lichaamsdelen en ingewanden, die ruimschoots rondhangt, omdat er niet voldoende desinfecterende middelen zijn en zelfs vaak geen warm water. Verder helpt het ook niet dat de airconditioning meestal niet werkt. En de vriezer is al ruim 8 maanden niet meer operationeel.
Dat zou me een frisse TV serie worden! Gelukkig kijken in Dhaka alleen de studenten naar deze anatomische les.
Geïnspireerd door het artikel "Morgue in mess" in The Daily Star
Reageer
woensdag, april 26, 2006
PARELS UIT HET OOSTEN
Op de hoek van een drukke straat ligt het restaurant “Eastern Pearl”. Zoals de naam al doet vermoeden is het een Chinees restaurant, en het huist in een vrij nieuw, leuk rood bakstenen gebouw van twee etages. De concurrentie van andere Chinezen is echter aanzienlijk, en blijkbaar wordt er niet genoeg winst gemaakt, want op een dag gaat de deur dicht en wordt het uithangbord wit geverfd. De volgende dag begint men het gebouw af te breken. Geen restaurant, dan ook geen gebouw blijkbaar. De nieuwe bewoner heeft een andere smaak. Er verschijnt een nieuw bord met enorme afmetingen:
“The art of building. Contact us!”
Het is inderdaad een kunststuk. Maar niet een die blijft bewaard voor het nageslacht.
Reageer
Op de hoek van een drukke straat ligt het restaurant “Eastern Pearl”. Zoals de naam al doet vermoeden is het een Chinees restaurant, en het huist in een vrij nieuw, leuk rood bakstenen gebouw van twee etages. De concurrentie van andere Chinezen is echter aanzienlijk, en blijkbaar wordt er niet genoeg winst gemaakt, want op een dag gaat de deur dicht en wordt het uithangbord wit geverfd. De volgende dag begint men het gebouw af te breken. Geen restaurant, dan ook geen gebouw blijkbaar. De nieuwe bewoner heeft een andere smaak. Er verschijnt een nieuw bord met enorme afmetingen:
“The art of building. Contact us!”
Het is inderdaad een kunststuk. Maar niet een die blijft bewaard voor het nageslacht.
Reageer
dinsdag, april 25, 2006
BEDDEN TE KOOP
Ziekenhuizen in Bangladesh hebben van alles te koop, ook dingen die niet te koop zouden moeten zijn, zoals babies, of dingen die niet verkocht zouden moeten worden, zoals slaapplaatsen. Voor een bed in de normale slaapzaal moeten patienten 100-400 Taka betalen, voor de “betaalde” zal 500 en voor een eigen ruimte 1000 Taka per nacht. Wil je of kun je niet betalen, dan slaap je in de gang of onder de trap. En als je echt pech hebt, dan kom je van ver en moet je zelfs 100 Taka voor de gang-plaatsen. Er zijn te weinig bedden; het gebeurt dat twee moeders met hun pasgeboren kindjes een bed delen. Een mager voordeel is dat ze zo ook de kosten kunnen delen. Hebben we nog wat te klagen?
Reageer
Ziekenhuizen in Bangladesh hebben van alles te koop, ook dingen die niet te koop zouden moeten zijn, zoals babies, of dingen die niet verkocht zouden moeten worden, zoals slaapplaatsen. Voor een bed in de normale slaapzaal moeten patienten 100-400 Taka betalen, voor de “betaalde” zal 500 en voor een eigen ruimte 1000 Taka per nacht. Wil je of kun je niet betalen, dan slaap je in de gang of onder de trap. En als je echt pech hebt, dan kom je van ver en moet je zelfs 100 Taka voor de gang-plaatsen. Er zijn te weinig bedden; het gebeurt dat twee moeders met hun pasgeboren kindjes een bed delen. Een mager voordeel is dat ze zo ook de kosten kunnen delen. Hebben we nog wat te klagen?
Reageer
maandag, april 24, 2006
IK WORD OUD
Mijn ogen wilden niet meer aan contactlenzen wennen. Ijdel als ik toch nog ben, bleef ik het proberen. Wie wil er nu een meisje met een bril? Hersens alleen zijn echt niet voldoende.
Verschillende lenzen passeerden de revue, en waarempel, met dag-en-nacht lenzen ging het een dag redelijk. Ik twijfelde nog even om ermee te gaan slapen, maar dat leek me toch iets teveel van het goede. Na nog even rondgescharreld te hebben ging ik slapen. De volgende dag werd ik wakker, zette mijn bril op en zag...een wazige wereld. Ik schrok me dood. Hadden die lenzen nu mijn ogen na een dag al beschadigd? Ik keek in de spiegel. Niets te zien aan die ogen, hooguit waren ze iets helderder dan normaal. Ik zette mijn bril weer op, en zag niet beter. Ik keek nog een keer in de spiegel, weer niets te zien maar alles bleef wel wonderbaarlijk helder. Niet zo vreemd. Ik was gewoon vergeten mijn lenzen uit te doen!
Reageer
Mijn ogen wilden niet meer aan contactlenzen wennen. Ijdel als ik toch nog ben, bleef ik het proberen. Wie wil er nu een meisje met een bril? Hersens alleen zijn echt niet voldoende.
Verschillende lenzen passeerden de revue, en waarempel, met dag-en-nacht lenzen ging het een dag redelijk. Ik twijfelde nog even om ermee te gaan slapen, maar dat leek me toch iets teveel van het goede. Na nog even rondgescharreld te hebben ging ik slapen. De volgende dag werd ik wakker, zette mijn bril op en zag...een wazige wereld. Ik schrok me dood. Hadden die lenzen nu mijn ogen na een dag al beschadigd? Ik keek in de spiegel. Niets te zien aan die ogen, hooguit waren ze iets helderder dan normaal. Ik zette mijn bril weer op, en zag niet beter. Ik keek nog een keer in de spiegel, weer niets te zien maar alles bleef wel wonderbaarlijk helder. Niet zo vreemd. Ik was gewoon vergeten mijn lenzen uit te doen!
Reageer
zondag, april 23, 2006
LEKKER BIERTJE
De koelkast is een van Anna's favoriete verblijfplaatsen. Er is altijd iets van haar gading te vinden. Is het geen chocolade, dan is het wel een toetje. Op een ochtend stapt ze (om kwart voor zeven) resoluut op de koelkast af, opent hem en trekt er een blikje bier uit. Teb vindt het nog wat vroeg voor een dergelijke versnapering:
"Anna, wat doe je daar??"
Een verontwaardigde blik is zijn deel. Hoe kunnen vaders in vredesnaam zo dom zijn:
"Anna catch a beer!"
Reageer
De koelkast is een van Anna's favoriete verblijfplaatsen. Er is altijd iets van haar gading te vinden. Is het geen chocolade, dan is het wel een toetje. Op een ochtend stapt ze (om kwart voor zeven) resoluut op de koelkast af, opent hem en trekt er een blikje bier uit. Teb vindt het nog wat vroeg voor een dergelijke versnapering:
"Anna, wat doe je daar??"
Een verontwaardigde blik is zijn deel. Hoe kunnen vaders in vredesnaam zo dom zijn:
"Anna catch a beer!"
Reageer
zaterdag, april 22, 2006
RECEPT VAN DE WEEK
Deze week: vers fruit yoghurt - een meer uitgebreid recept (en dus lekkerder) van iets wat simpel klinkt.

Reageer
Deze week: vers fruit yoghurt - een meer uitgebreid recept (en dus lekkerder) van iets wat simpel klinkt.

Reageer
vrijdag, april 21, 2006
MOOI GOUD
In Saoedi Arabië, waar het goud op straat ligt, kocht ik eens een ketting van behoorlijk formaat. Deze eindigde uiteindelijk het grootste deel van de tijd in de kast. Ik voel me nooit zo prettig als mensen, die zich niet eens een bakje rijst kunnen veroorloven, met grote ogen naar mijn rijkdom kijken. Toen ik hem toch een keer omdeed, omdat ik naar een expat feestje ging, bleek dat Anna niet aan zulke bedenkingen leed:
"Mammie, what is that necklace? What nice necklace! That not mammie's necklace?"
"Yes, Anna, that is my necklace."
"No mammie, that necklace small. Too small for you. That Anna's necklace. Give to Anna!"
Reageer
In Saoedi Arabië, waar het goud op straat ligt, kocht ik eens een ketting van behoorlijk formaat. Deze eindigde uiteindelijk het grootste deel van de tijd in de kast. Ik voel me nooit zo prettig als mensen, die zich niet eens een bakje rijst kunnen veroorloven, met grote ogen naar mijn rijkdom kijken. Toen ik hem toch een keer omdeed, omdat ik naar een expat feestje ging, bleek dat Anna niet aan zulke bedenkingen leed:
"Mammie, what is that necklace? What nice necklace! That not mammie's necklace?"
"Yes, Anna, that is my necklace."
"No mammie, that necklace small. Too small for you. That Anna's necklace. Give to Anna!"
Reageer
donderdag, april 20, 2006
BORO RIJST (2)
Ondanks dat het al drie en een have maand niet heeft geregend, zijn de rijstvelden heldergroen. Rijst moet met de voet in het water staan, maar uit de hemel valt niets in de winter. Dus staan er overal op het veld verplaatsbare pompen in evenzeer verplaatsbare bamboe huisjes, voor de irrigatie. Omdat de pomp vanaf de weg niet te zien is, lijkt het alsof het hutje een dikke straal water naar het rijstland spuugt. De pompen lopen op diesel. De Bangladeshi regering heeft echter helaas de harde valuta’s niet meer beschikbaar om brandstof te kopen en dus er is een dieseltekort. De boeren hebben dan ook veel moeite om de waterstroom draaiende te houden, om de broodnodige rijst groen te houden.
Reageer
Ondanks dat het al drie en een have maand niet heeft geregend, zijn de rijstvelden heldergroen. Rijst moet met de voet in het water staan, maar uit de hemel valt niets in de winter. Dus staan er overal op het veld verplaatsbare pompen in evenzeer verplaatsbare bamboe huisjes, voor de irrigatie. Omdat de pomp vanaf de weg niet te zien is, lijkt het alsof het hutje een dikke straal water naar het rijstland spuugt. De pompen lopen op diesel. De Bangladeshi regering heeft echter helaas de harde valuta’s niet meer beschikbaar om brandstof te kopen en dus er is een dieseltekort. De boeren hebben dan ook veel moeite om de waterstroom draaiende te houden, om de broodnodige rijst groen te houden.
Reageer
woensdag, april 19, 2006
BORO RIJST
De koele winter is het seizoen van de Boro rijst. De Boro rijst staat te pronken op de velden, het is zo groen, dat je ogen er pijn van doen. Twee maanden geleden stond de rijst nog in de “nursery”, kleine veldjes waarop de rijst wordt gezaaid, alvorens uitgeplant te worden. Elk plantje wordt met de hand getransporteerd. Op de kleiweggetjes, die zo’n vijftig centimeter boven de rijstvelden liggen en daarom meteen een waterkering vormen, lopen mannen en vrouwen met manden op hun hoofd. In het veld zitten ze gehurkt te werken, mannen in lunghi, vrouwen in sari. En ik kan nog niet eens een kamer elegant oversteken met zo’n sari aan!

Reageer
De koele winter is het seizoen van de Boro rijst. De Boro rijst staat te pronken op de velden, het is zo groen, dat je ogen er pijn van doen. Twee maanden geleden stond de rijst nog in de “nursery”, kleine veldjes waarop de rijst wordt gezaaid, alvorens uitgeplant te worden. Elk plantje wordt met de hand getransporteerd. Op de kleiweggetjes, die zo’n vijftig centimeter boven de rijstvelden liggen en daarom meteen een waterkering vormen, lopen mannen en vrouwen met manden op hun hoofd. In het veld zitten ze gehurkt te werken, mannen in lunghi, vrouwen in sari. En ik kan nog niet eens een kamer elegant oversteken met zo’n sari aan!

Reageer
dinsdag, april 18, 2006
VROUWEN EN WERK
Ik kwam de vrouw tegen op een feestje. We stonden een even te praten, en nadat ze me uitgebreid over haar werk had verteld, vroeg ze wat ik deed, waarop ik iets over mijn project vertelde. Ze knikte enthousiast:
“I am so glad you are doing something. I meet so many bored and desperate housewives.”
Mijn werk werd gereduceerd tot een prettig tijdverdrijf binnen enkele seconden, en nog door een andere vrouw ook. Mannen en vrouwen gelijk? Vergeet het maar! Ik nam me voor om haar uitspraak in de toekomst op mannen uit te proberen. Wie weet wat voor leuke reacties ik nog krijg, als ik ze vraag of ze blij zijn dat ze geen “bored and desperate houseman” zijn geworden.
Reageer
Ik kwam de vrouw tegen op een feestje. We stonden een even te praten, en nadat ze me uitgebreid over haar werk had verteld, vroeg ze wat ik deed, waarop ik iets over mijn project vertelde. Ze knikte enthousiast:
“I am so glad you are doing something. I meet so many bored and desperate housewives.”
Mijn werk werd gereduceerd tot een prettig tijdverdrijf binnen enkele seconden, en nog door een andere vrouw ook. Mannen en vrouwen gelijk? Vergeet het maar! Ik nam me voor om haar uitspraak in de toekomst op mannen uit te proberen. Wie weet wat voor leuke reacties ik nog krijg, als ik ze vraag of ze blij zijn dat ze geen “bored and desperate houseman” zijn geworden.
Reageer
maandag, april 17, 2006
EASTER SQUIRREL
Ik mag dan misschien denken dat ik leuk kan koken, aan het uiterlijk van mijn gerechten schort het toch nog een beetje. Wanneer Anna de Paashaasjes van brood op het aanrecht ziet liggen, om af te koelen, springt ze enthousiast op en neer:
"Anna also want squirrel!"
Reageer
Ik mag dan misschien denken dat ik leuk kan koken, aan het uiterlijk van mijn gerechten schort het toch nog een beetje. Wanneer Anna de Paashaasjes van brood op het aanrecht ziet liggen, om af te koelen, springt ze enthousiast op en neer:
"Anna also want squirrel!"
Reageer
zondag, april 16, 2006
VERSTOPTE PAASEITJES
Teb wilde de kindertjes verrassen en bestelde enige tijd geleden chocolade paaseitjes uit Nederland. Ze kwamen ongeschonden aan, zeven zakken maar liefst, toch al gauw naar schatting minstens 80 eitjes - een chocolade legbatterij. Smullen maar. Maar onze kindertjes kennende, moesten ze verstopt worden, en dat deden we, in een oude ijsdoos, in de vriezer.
Vol verwachting maakten we vandaag de doos open, maar de teleurstelling was groot: op de bodem lagen nog slechts acht eenzame eitjes. De geconfronteerde kinderen wisten nergens van. De nanny wel. In haar enthousiasme, Anna te belonen voor het gebruik van het potje, had ze haar bij elke plas een eitje gegeven. Anna, ook niet van gisteren, had al snel haar plasritme verhoogd, met bovenstaand resultaat. De laatste eitjes gaan we echt verstoppen. Hebben we er tenminste nog een beetje plezier van.
Reageer
Teb wilde de kindertjes verrassen en bestelde enige tijd geleden chocolade paaseitjes uit Nederland. Ze kwamen ongeschonden aan, zeven zakken maar liefst, toch al gauw naar schatting minstens 80 eitjes - een chocolade legbatterij. Smullen maar. Maar onze kindertjes kennende, moesten ze verstopt worden, en dat deden we, in een oude ijsdoos, in de vriezer.
Vol verwachting maakten we vandaag de doos open, maar de teleurstelling was groot: op de bodem lagen nog slechts acht eenzame eitjes. De geconfronteerde kinderen wisten nergens van. De nanny wel. In haar enthousiasme, Anna te belonen voor het gebruik van het potje, had ze haar bij elke plas een eitje gegeven. Anna, ook niet van gisteren, had al snel haar plasritme verhoogd, met bovenstaand resultaat. De laatste eitjes gaan we echt verstoppen. Hebben we er tenminste nog een beetje plezier van.
Reageer
zaterdag, april 15, 2006
VROLIJK PASEN
Vandaag zijn alle recepten aan Pasen gewijd. De nieuwste, en meteen het Recept van de Week, is gevulde eieren. Maar vergeet niet Krentenbrood en Paashaasjes te bakken.
Vrolijk Pasen!



Reageer
Vandaag zijn alle recepten aan Pasen gewijd. De nieuwste, en meteen het Recept van de Week, is gevulde eieren. Maar vergeet niet Krentenbrood en Paashaasjes te bakken.
Vrolijk Pasen!


Reageer
vrijdag, april 14, 2006
DODEN VOOR BRUIDSSCHAT
Uit de Bangladeshi krant van 13 april:
Cop kills his wife for ring as dorwy
A police constable killed his wife Tupa, 20. He married her 18 months ago and was given 25.000 Taka as dowry. He beat and strangled her, when she expressed her inability to give him a golden ring as dowry from her parents.
Housewife beaten to death for dowry
The victim was identified as Khorsheda, 28. She was hit in the abdomen by her husband, causing profuse bleeding. Her husband had been asking dowry repeatedly since their marriage ten years ago. On several occasions, he had been given money. Now again he had asked for 100.000 Taka, which his in-laws refused to give him.
This is not poverty, this is madness!
Reageer
Uit de Bangladeshi krant van 13 april:
Cop kills his wife for ring as dorwy
A police constable killed his wife Tupa, 20. He married her 18 months ago and was given 25.000 Taka as dowry. He beat and strangled her, when she expressed her inability to give him a golden ring as dowry from her parents.
Housewife beaten to death for dowry
The victim was identified as Khorsheda, 28. She was hit in the abdomen by her husband, causing profuse bleeding. Her husband had been asking dowry repeatedly since their marriage ten years ago. On several occasions, he had been given money. Now again he had asked for 100.000 Taka, which his in-laws refused to give him.
This is not poverty, this is madness!
Reageer
donderdag, april 13, 2006
VRACHTWAGENS
We stuiten op een menigte mannen. Ze drommen allemaal om een omgevallen vrachtwagen, de lading zakken ligt wijd verspreid op het asfalt vol gaten. De wagen was hoogstwaarschijnlijk te zwaar en ongelijk beladen en de lading is gaan schuiven toen een groot gat in de weg zich voordeed, waarna de wagen doodgewoon omviel. De vrachtwagens zijn veelal geïmporteerd uit India en vrolijk beschilderd, mogelijk om de slechte kwaliteit te maskeren. Tijdens elke reis zien we er één, maar meestal meerdere, op hun kant liggen of op hun kop in de sloot. Degene die nog wel rijden, zijn hoog opgeladen met bananen, zakken, of moedeloos kijkende koeien die geen poot kunnen verplaatsen.

Reageer
We stuiten op een menigte mannen. Ze drommen allemaal om een omgevallen vrachtwagen, de lading zakken ligt wijd verspreid op het asfalt vol gaten. De wagen was hoogstwaarschijnlijk te zwaar en ongelijk beladen en de lading is gaan schuiven toen een groot gat in de weg zich voordeed, waarna de wagen doodgewoon omviel. De vrachtwagens zijn veelal geïmporteerd uit India en vrolijk beschilderd, mogelijk om de slechte kwaliteit te maskeren. Tijdens elke reis zien we er één, maar meestal meerdere, op hun kant liggen of op hun kop in de sloot. Degene die nog wel rijden, zijn hoog opgeladen met bananen, zakken, of moedeloos kijkende koeien die geen poot kunnen verplaatsen.


Reageer
woensdag, april 12, 2006
VOGELS
Er leven meer dan 250 soorten vogels in de Sundarbans en onze padvindervrienden zijn echte vogelliefhebbers. Ze gaan gewapend met vogelboeken en CD's met vogelgeluiden door het leven. Ik geef toe, er zijn een paar prachtige soorten bij, maar de staat van opwinding van mijn medereiziger bereik ik niet. Voor mij klinkt een "Green billed Malkoha" niet veel anders dan de "Crescent Serpent Eagle". Van huis uit weet ik: er zijn sijsjes en drijfsijsjes, en daar houdt mijn kennis van gevederde fluitende dieren op.
Midden in de nacht op de boot horen we een vogelroep. De bewoner van de naburige slaapcabine komt met veel misbaar overeind, en roept opgewonden:
"Listen! The big breasted hairy chested kingfisher!"
Of woorden van gelijke strekking....
Reageer
Er leven meer dan 250 soorten vogels in de Sundarbans en onze padvindervrienden zijn echte vogelliefhebbers. Ze gaan gewapend met vogelboeken en CD's met vogelgeluiden door het leven. Ik geef toe, er zijn een paar prachtige soorten bij, maar de staat van opwinding van mijn medereiziger bereik ik niet. Voor mij klinkt een "Green billed Malkoha" niet veel anders dan de "Crescent Serpent Eagle". Van huis uit weet ik: er zijn sijsjes en drijfsijsjes, en daar houdt mijn kennis van gevederde fluitende dieren op.
Midden in de nacht op de boot horen we een vogelroep. De bewoner van de naburige slaapcabine komt met veel misbaar overeind, en roept opgewonden:
"Listen! The big breasted hairy chested kingfisher!"
Of woorden van gelijke strekking....
Reageer
dinsdag, april 11, 2006
SPRING HET NIEUWE JAAR IN
Ik was het even vergeten, maar toen ik wakker gemaakt werd met: "Het is negen uur! We kunnen niet meer wachten" en de nieuwe gitaar het liedje "Happy birthday" probeerde te zingen, wist ik het weer: Elodie en ik zijn jarig vandaag!
De kinderen vonden onze verjaardag in april een uitstekende gelegenheid om "Merry Christmas, Mr Bean" te vertonen, en dus zagen we tijdens het verjaarsontbijt hoe Mr Bean de schaapjes uit de stal in de vrachtwagen jaagde met een speelgoed legertank, en vervolgens het kindje Jezus naar een hard-roze aangekleed poppenhuis verhuisde. Gelukkig was er geen geluid bij, want dat hadden we vast niet kunnen horen boven het geweld van het nieuwe keyboard, waar de helft van de familie op los zat te hameren, helaas niet gehinderd door enige kennis van zaken.
Elodie, als nieuwe tiener, is zoals elk jaar weer blijer dan ik met de sprong in het nieuwe jaar. Hoera, weer een jaar ouder!

Reageer
Ik was het even vergeten, maar toen ik wakker gemaakt werd met: "Het is negen uur! We kunnen niet meer wachten" en de nieuwe gitaar het liedje "Happy birthday" probeerde te zingen, wist ik het weer: Elodie en ik zijn jarig vandaag!
De kinderen vonden onze verjaardag in april een uitstekende gelegenheid om "Merry Christmas, Mr Bean" te vertonen, en dus zagen we tijdens het verjaarsontbijt hoe Mr Bean de schaapjes uit de stal in de vrachtwagen jaagde met een speelgoed legertank, en vervolgens het kindje Jezus naar een hard-roze aangekleed poppenhuis verhuisde. Gelukkig was er geen geluid bij, want dat hadden we vast niet kunnen horen boven het geweld van het nieuwe keyboard, waar de helft van de familie op los zat te hameren, helaas niet gehinderd door enige kennis van zaken.
Elodie, als nieuwe tiener, is zoals elk jaar weer blijer dan ik met de sprong in het nieuwe jaar. Hoera, weer een jaar ouder!

Reageer
maandag, april 10, 2006
BON BIBI
De ”Lady of the Forest”, Bon Bibi, wordt overal in de Sundarbans vereerd en er staan tempeltjes, aan haar gewijd. Bon Bibi komt voort uit een interessante mengelmoes van verschillende godsdiensten. Het verhaal heeft een Hindu karakter, maar wordt altijd begonnen met het Moslim woord “Bismillah”; het start in Mekka en de aartsengel Garbriël speelt een rol, hij stuurt namelijk Bon Bibi en haar broer naar de Sundurbans om de kwalijke god Dokkhin Rai, die zich vermomt als tijger, te verslaan. Een evenwicht ontstaat als Bon Bibi over het bewoonde deel van de Sundarbans gaat heersen en Dokkhin Rai over de wildernis. Het lijkt even mis te gaan wanneer een hebberige eigenaar van een vloot een vaderloos jongetje verkoopt aan Dokkhin Rai, die dol is op mensenvlees. Gelukkig herinnert het jongetje zich de wijze woorden van zijn moeder en roept Bon Bibi aan, die hem terstond komt redden, en hem op de rug van een krokodil, beladen met geschenken, aan zijn moeder terugstuurt.
Nog steeds gaat niemand het bos in zonder de bescherming van Bon Bibi te vragen; om deze bescherming te krijgen, moeten echter zekere regels gevolg worden. In de wildernis, die aan Dokkhin Rai toebehoort, mogen geen menselijke sporen achterblijven, en honingzoekers zullen dan ook nooit spugen tijdens hun werk, hetgeen in de wildernis van Dhaka een volkomen normale gewoonte is.
Reageer
De ”Lady of the Forest”, Bon Bibi, wordt overal in de Sundarbans vereerd en er staan tempeltjes, aan haar gewijd. Bon Bibi komt voort uit een interessante mengelmoes van verschillende godsdiensten. Het verhaal heeft een Hindu karakter, maar wordt altijd begonnen met het Moslim woord “Bismillah”; het start in Mekka en de aartsengel Garbriël speelt een rol, hij stuurt namelijk Bon Bibi en haar broer naar de Sundurbans om de kwalijke god Dokkhin Rai, die zich vermomt als tijger, te verslaan. Een evenwicht ontstaat als Bon Bibi over het bewoonde deel van de Sundarbans gaat heersen en Dokkhin Rai over de wildernis. Het lijkt even mis te gaan wanneer een hebberige eigenaar van een vloot een vaderloos jongetje verkoopt aan Dokkhin Rai, die dol is op mensenvlees. Gelukkig herinnert het jongetje zich de wijze woorden van zijn moeder en roept Bon Bibi aan, die hem terstond komt redden, en hem op de rug van een krokodil, beladen met geschenken, aan zijn moeder terugstuurt.
Nog steeds gaat niemand het bos in zonder de bescherming van Bon Bibi te vragen; om deze bescherming te krijgen, moeten echter zekere regels gevolg worden. In de wildernis, die aan Dokkhin Rai toebehoort, mogen geen menselijke sporen achterblijven, en honingzoekers zullen dan ook nooit spugen tijdens hun werk, hetgeen in de wildernis van Dhaka een volkomen normale gewoonte is.
Reageer
zondag, april 09, 2006
RECEPT VAN DE WEEK
Deze week: Garnalensoup. Met een heerlijk dekseltje. Dan zie je die zielige garnalen niet zo.

Reageer
Deze week: Garnalensoup. Met een heerlijk dekseltje. Dan zie je die zielige garnalen niet zo.

Reageer
zaterdag, april 08, 2006
GORP
Op de lijst van - volgens de scoutmaster - zaken zonder welke je een reis niet kunt afleggen, stond ook "GORP". Wij hadden geen idee wat dat was. Ik hoopte dat Teb een oplossing kon bieden, uiteindelijk was hij ook ooit padvinder in een grijs verleden. Maar nee, wat voor afkortingen hij verder mocht kennen, deze niet. Het klonk ons nogal vies in de oren, en ook de oplossingen die wij zelf konden bedenken, waren niet zo smakelijk en al evenmin geschikt voor publieke consumptie.
Uiteindelijk bleek het nogal mee te vallen: het zijn Good Old Raisins and Peanuts. Ik bracht iets anders mee: een GOBP (Good Old Bottle of Port). Alleen voor padvindertjes boven de achttien.
Reageer
Op de lijst van - volgens de scoutmaster - zaken zonder welke je een reis niet kunt afleggen, stond ook "GORP". Wij hadden geen idee wat dat was. Ik hoopte dat Teb een oplossing kon bieden, uiteindelijk was hij ook ooit padvinder in een grijs verleden. Maar nee, wat voor afkortingen hij verder mocht kennen, deze niet. Het klonk ons nogal vies in de oren, en ook de oplossingen die wij zelf konden bedenken, waren niet zo smakelijk en al evenmin geschikt voor publieke consumptie.
Uiteindelijk bleek het nogal mee te vallen: het zijn Good Old Raisins and Peanuts. Ik bracht iets anders mee: een GOBP (Good Old Bottle of Port). Alleen voor padvindertjes boven de achttien.
Reageer
vrijdag, april 07, 2006
DOLFIJNEN
Zoetwaterdolfijnen zwemmen ook volop rond in de Sundarbans. Ze worden “Shushuk” genoemd, vanwege het geluid dat ze maken. Als we nog in Kulna zijn, denk ik een vin te zien opduiken tussen de drijvende flessen en vuilnis. Ik twijfel aan mijn verstand, maar de reisleidster bevestigt dat de dolfijnen gewoon in de river de Rupsa rondzwemmen, midden tussen afval, huizen en boten. De rivierdolfijnen zijn iets kleiner dan hun zoutwater soortgenoten. Omdat er inmiddels een aantal dammen zijn aangelegd, kunnen zij zich alleen nog onderling voortplanten en worden ze zwakker door inteelt. Alweer een diersoort die met uitsterven wordt bedreigd.
Reageer
Zoetwaterdolfijnen zwemmen ook volop rond in de Sundarbans. Ze worden “Shushuk” genoemd, vanwege het geluid dat ze maken. Als we nog in Kulna zijn, denk ik een vin te zien opduiken tussen de drijvende flessen en vuilnis. Ik twijfel aan mijn verstand, maar de reisleidster bevestigt dat de dolfijnen gewoon in de river de Rupsa rondzwemmen, midden tussen afval, huizen en boten. De rivierdolfijnen zijn iets kleiner dan hun zoutwater soortgenoten. Omdat er inmiddels een aantal dammen zijn aangelegd, kunnen zij zich alleen nog onderling voortplanten en worden ze zwakker door inteelt. Alweer een diersoort die met uitsterven wordt bedreigd.
Reageer
donderdag, april 06, 2006
WAT HEBBEN WE WEL, WAT HEBBEN WE NIET
Jaren geleden was er een programma op TV, waarbij je dingen kon winnen die je je kon herinneren, nadat ze voorbij waren gekomen op een lopende band; aan het eind van deze oefeningen liet de immer glimlachende quizmaster je weten wat je vergeten was, onder het uitspreken van de onheilspellende woorden: “En dit hebben we niet!”
Even menselijk als iedereen, ben ik wel eens ontevreden met wat ik niet heb, en klaag dan, dat ik het wel zou willen hebben. Zelfs al is er geen lopende band, er zijn altijd wel dingen die er verleidelijk uitzien. Maar af en toe krijg ik een glimp van wat ik niet heb, en wel had kunnen hebben. En dan ben ik plotseling blij met wat ik heb. Ik had het namelijk heel wat slechter kunnen hebben. En de mensen die we hier elke dag zien, die hebben het echt veel slechter.
Reageer
Jaren geleden was er een programma op TV, waarbij je dingen kon winnen die je je kon herinneren, nadat ze voorbij waren gekomen op een lopende band; aan het eind van deze oefeningen liet de immer glimlachende quizmaster je weten wat je vergeten was, onder het uitspreken van de onheilspellende woorden: “En dit hebben we niet!”
Even menselijk als iedereen, ben ik wel eens ontevreden met wat ik niet heb, en klaag dan, dat ik het wel zou willen hebben. Zelfs al is er geen lopende band, er zijn altijd wel dingen die er verleidelijk uitzien. Maar af en toe krijg ik een glimp van wat ik niet heb, en wel had kunnen hebben. En dan ben ik plotseling blij met wat ik heb. Ik had het namelijk heel wat slechter kunnen hebben. En de mensen die we hier elke dag zien, die hebben het echt veel slechter.
Reageer
woensdag, april 05, 2006
VERKRACHTEN IS STRAFBAAR
In sommige Moslim-landen wordt het slachtoffer van verkrachting gestraft. Ongelofelijk maar waar - de vrouw zal wel aanleiding gegeven hebben. Komt het jullie bekend voor, meisjes-met-de-korte-rokjes?
In Bangladesh is het zelfs voorgekomen dat het slachtoffer meer straf kreeg dan de dader. Een meisje van 16 in Fulchari upazila werd verkracht door twee kerels. Het slachtoffer en de daders werden veroordeeld tot 57 stokslagen. Het meisje viel bewusteloos neer na 51 slagen, de mannen ontsnapten na 27 slagen!
Gelukkig neemt het besef van mensenrechten steeds mee toe: in dit artikel is te lezen hoe er een menselijke ketting van 1 kilometer gevormd werd als protest.
De uitvoerders van deze fatwa zouden zelf een flinke onvrijwillige beurt moeten krijgen, en dan 57 stokslagen als toetje!
Reageer
In sommige Moslim-landen wordt het slachtoffer van verkrachting gestraft. Ongelofelijk maar waar - de vrouw zal wel aanleiding gegeven hebben. Komt het jullie bekend voor, meisjes-met-de-korte-rokjes?
In Bangladesh is het zelfs voorgekomen dat het slachtoffer meer straf kreeg dan de dader. Een meisje van 16 in Fulchari upazila werd verkracht door twee kerels. Het slachtoffer en de daders werden veroordeeld tot 57 stokslagen. Het meisje viel bewusteloos neer na 51 slagen, de mannen ontsnapten na 27 slagen!
Gelukkig neemt het besef van mensenrechten steeds mee toe: in dit artikel is te lezen hoe er een menselijke ketting van 1 kilometer gevormd werd als protest.
De uitvoerders van deze fatwa zouden zelf een flinke onvrijwillige beurt moeten krijgen, en dan 57 stokslagen als toetje!
Reageer
dinsdag, april 04, 2006
GEZIEN OP DE BOOT
Why was mankind put on earth?
What is our purpose?
Why are human beings here?

Reageer
Why was mankind put on earth?
What is our purpose?
Why are human beings here?
Reageer
maandag, april 03, 2006
TIJGERS
De Sundarban tijger is de grootste tijger ter wereld. De Engelse kolonialen noemden deze maar liefst twee meter lange tijger de “Koninklijke Bengaalse Tijger”. Helaas vonden zij een Koninklijk Bengaals Velletje aan de muur ook wel interessant, en daarmee zetten deze naamgevers de eerste schreden op het pad van uitroeiïng van dit majestueuze dier. In de wereld leven nog 5.000-7.000 tijgers in het wild (en dat is minder dan er in Noord Amerika in gevangenschap leven) en daarvan wonen er zo’n 400 in Bangladesh. De tijgers zijn mensenschuw en eten voornamelijk herten en wilde zwijnen. Slechts tegen het einde van hun 16-jarige leven, als ze oud en der dagen zat zijn en niet snel genoeg meer om een echt dier te verschalken, zetten ze nog wel eens een mens op het menu. We hoeven dus niet zo bang te zijn.
Reageer
De Sundarban tijger is de grootste tijger ter wereld. De Engelse kolonialen noemden deze maar liefst twee meter lange tijger de “Koninklijke Bengaalse Tijger”. Helaas vonden zij een Koninklijk Bengaals Velletje aan de muur ook wel interessant, en daarmee zetten deze naamgevers de eerste schreden op het pad van uitroeiïng van dit majestueuze dier. In de wereld leven nog 5.000-7.000 tijgers in het wild (en dat is minder dan er in Noord Amerika in gevangenschap leven) en daarvan wonen er zo’n 400 in Bangladesh. De tijgers zijn mensenschuw en eten voornamelijk herten en wilde zwijnen. Slechts tegen het einde van hun 16-jarige leven, als ze oud en der dagen zat zijn en niet snel genoeg meer om een echt dier te verschalken, zetten ze nog wel eens een mens op het menu. We hoeven dus niet zo bang te zijn.
Reageer
zondag, april 02, 2006
RECEPT VAN DE WEEK
Deze week: Garnalen met broccoli. Hopelijk komen de garnalen niet uit de Sundarbans.

Reageer
Deze week: Garnalen met broccoli. Hopelijk komen de garnalen niet uit de Sundarbans.

Reageer
zaterdag, april 01, 2006
GARNALEN
Waar eens rijstvelden waren, zijn nu garnalenkwekerijen. Soms zijn ze opgezet met behulp van micro-credits. Maar vaak zijn het ook rijke ondernemers die arme boeren uitkopen, of het land voor een luttel bedrag huren. Ze zetten dit land onder een laag zout water, zodat de rijst-opbrengst op het naburige land afneemt en ze dit land ook weer voor weinig kunnen oprapen, om de garnalenkweek uit te breiden. Als het land gehuurd was, is het nu waardeloos geworden voor elke landbouw activiteit, en de huur blijft daarom laag. De verdiensten zijn hoger dan van de rijstverbouw maar helaas is de garnalenteelt veel minder arbeids-intensief, zodat er plotseling meer werkelozen zijn. De voormalige rijstboeren scholen zich eigenhandig om tot garnalenvissers – de garnalen moeten tenslotte ergens vandaan komen, zij groeien niet vanzelf op voormalige rijstvelden. Ze vangen de larven van de garnalen, die zo dun zijn als een haar, uit de wateren van de Sundarbans met behulp van een muskietengaas-achtig net. Alle vis die meekomt, sterft en wordt weggegooid. Van de gevangen dieren is misschien een op de honderd garnaal. Die garnalen worden naar de kwekerijen vervoerd. Helaas zijn de garnalenvissers niet zo goed opgeleid en hebben ze geen goede apparatuur, zodat van die vangst wederom slechts een procent levend de kwekerij binnenkomt. Zo sterven de garnalen langzaam uit. De vangst is verboden in de Sundarbans, maar de lonen van overheidsdienaren zijn zo laag, dat hun mening gemakkelijk beïnvloed kan worden.
Reageer
Waar eens rijstvelden waren, zijn nu garnalenkwekerijen. Soms zijn ze opgezet met behulp van micro-credits. Maar vaak zijn het ook rijke ondernemers die arme boeren uitkopen, of het land voor een luttel bedrag huren. Ze zetten dit land onder een laag zout water, zodat de rijst-opbrengst op het naburige land afneemt en ze dit land ook weer voor weinig kunnen oprapen, om de garnalenkweek uit te breiden. Als het land gehuurd was, is het nu waardeloos geworden voor elke landbouw activiteit, en de huur blijft daarom laag. De verdiensten zijn hoger dan van de rijstverbouw maar helaas is de garnalenteelt veel minder arbeids-intensief, zodat er plotseling meer werkelozen zijn. De voormalige rijstboeren scholen zich eigenhandig om tot garnalenvissers – de garnalen moeten tenslotte ergens vandaan komen, zij groeien niet vanzelf op voormalige rijstvelden. Ze vangen de larven van de garnalen, die zo dun zijn als een haar, uit de wateren van de Sundarbans met behulp van een muskietengaas-achtig net. Alle vis die meekomt, sterft en wordt weggegooid. Van de gevangen dieren is misschien een op de honderd garnaal. Die garnalen worden naar de kwekerijen vervoerd. Helaas zijn de garnalenvissers niet zo goed opgeleid en hebben ze geen goede apparatuur, zodat van die vangst wederom slechts een procent levend de kwekerij binnenkomt. Zo sterven de garnalen langzaam uit. De vangst is verboden in de Sundarbans, maar de lonen van overheidsdienaren zijn zo laag, dat hun mening gemakkelijk beïnvloed kan worden.
Reageer