<$BlogRSDUrl$>

woensdag, oktober 21, 2009

ER ZITTEN VOETEN AAN
Wandelen met Anna vereist speciale begeleiding. Ze kan goed lopen, 12 kilometer is geen zeldzaamheid, maar heeft ruime aanmoediging nodig. Na 20 minuten begint het gewoonlijk:
"Zijn we er bijna? Ik ben moe!"
"Nee, Anna, we zijn nog maar net op weg."
Een kwartier later doet zich het tweede zeurmoment voor. Met behulp van beloofde horecabezoeken en ijsjes drijven we haar voort. Na anderhalf uur is het gedaan en gaat ze er bij zitten.
"Ik kan niet verder lopen. Mijn benen zijn te zwaar."
"Je benen zijn te zwaar? Hoe komt dat dan?"
"Nou, omdat er voeten aan zitten, natuurlijk!

Reageer