WORLDCOOK'S CULINAIRE REIZEN

2012-02-16T03:32:00.008+05:00

ONLOSMAKELIJK VERBONDEN

Bij ons thuis lijken de woorden "ik" en "niet" onlosmakelijk verbonden, ze hebben een structurele hyperlink zogezegd. Op de vraag:

"Wie heeft de scherpe schaar?

klinkt het uit meerdere kelen:

"Ik niet!"

"Wie heeft mijn shampoo gepikt?"

"Ik niet!"

"Wie heeft de ham opgegeten?"

"Ik niet!"

"Wie heeft de chocolade opgegeten?"

"Ik niet!"

Worldcook slaat regelmatig spullen in om lekker mee te koken. Helaas worden die dan opgegeten, blijkbaar toch door een ongenode gast of de geest van de vorige bewoner. Dan moet er gekookt worden zonder dat ingrediënt. Dat is soms moeilijk - witte chocoladeijs klaarmaken zonder witte chocolade, daar moet je flink was fantasie voor hebben. En bij het eten roept er niemand:

"Ik niet!"

Een ode aan de winter, witte chocoladeijs.

2012-02-13T09:16:00.001+05:00

NAAR DE ZUIDPOOL

Op het vliegveld in Cairo lopen een heleboel groezelig uitziende mannetjes, die een extra centje uit toeristen en andere reizigers proberen te persen. Als je aankomt op het vliegveld zijn zij taxichauffeur, maar op de terugreis is een dergelijk beroep niet meer in trek, dus werpen zij zich op als wegwijzers en tassendragers.

Aangezien mijn collega en ik cabin-size tassen hebben en toch al tientallen keren op dit vliegveld geweest zijn, hebben we geen enkele behoefte aan deze diensten, maar het blijkt moeilijk de aanbieders daarvan te overtuigen.

Mijn collega probeert het met grapjes. Op de vraag:

"Where are you going, sir?"

heeft hij al een aantal verschillende bestemmingen opgegeven, maar geen enkel antwoord werkte ontmoedigend. Tenslotte spreekt hij zuchtend:

"To the South Pole".

Dit antwoord had wederom hetzelfde resultaat:

"Over here sir! I can help. I know where you have to go...."

Ik ga niet mee hoor, het is daar ijs- en ijskoud.

2012-02-10T08:24:00.029+05:00

IN DE BOEIEN

In Cairo is het doen van aangifte op een politiebureau een bron van inspiratie. Geflankeerd met een vertaler die een woord of drie Engels spreekt (name, place en date) begeef ik me naar het bureau in Doki. Op het eerste gezicht is het niet duidelijk dat het hier om een politiebureau gaat; het is een volstrekt vervallen gebouw met gaten en ontbrekende tegels en hier en daar iets wat een aantal jaren geleden een plant moet zijn geweest. De plasjes water eromheen doen vermoeden dat er hier mensen werken met een meer positieve instelling dan ik. Het feit dat deze mensen geen politieuniformen dragen, draagt echter niet veel bij aan mijn vertrouwen. Als ze net zoveel mensenkennis hebben als plantenkennis, dan voorzie ik een aantal problemen.

We gaan een aantal keer van de eerste naar de tweede verdieping en terug, zonder noemenswaardige handelingen te hebben uitgevoerd. Na een keer of drie komt er structuur in: we verhuizen van een kamer met tapijt en televisie naar een volgende kamer met een mooier tapijt en een televisie met grotere diameter, en dan nog eens - overigens zonder iemand te ontmoeten. Maar dan, we spreken over drie uur later, neemt er iemand mijn paspoort in en het door de vertaler in Arabisch geschreven verhaal. Terwijl we wachten, vermaken we ons met het kijken naar magere straatkatjes die door de gangen rennen.

Uiteindelijk mogen we naar de kelder. Hier zitten mannen in politietruien met gouden sterren op de epauletten driftig in ouderwetse boeken te schrijven. Een agent neemt de verklaring en schrijft hem in zijn geheel over op een kreukelig bloknootvel. Dan wordt een en ander handmatig in het boek geregistreerd. Het vel wordt voorzien van een stempel. Mijn handtekening hoeft er niet op - gelukkig maar, want ik heb geen idee wat er staat, het had zomaar mijn doodvonnis kunnen zijn.

In de hoek van de kelder heeft men een arrestantencel gemaakt, met twee wanden van siersmeedijzer met grote punten en een dak van hetzelfde materiaal. Tegen de muur staat een houten bankjes en daarboven hangen twee ringen waaraan de handboeien kunnen worden vastgeketend. Zodra ik het velletje heb haast ik me vlug naar buiten, bang als ik ben dat je daar niet de eitjes geserveerd krijgt, die ze 's ochtends in het hotel wel produceren.

2012-02-07T07:38:00.000+05:00

EEN GOED VOORBEELD

Ik ben in Cairo met mijn collega, die veel verstandiger is dan ik. Zij loopt negen trappen op en neer, wandelt tussen het werk en het diner en doet aan yoga. Verder eet ze gezond en drinkt nauwelijks. Ik zie haar voorbeeld en probeer het te volgen. Helaas, het vlees is zwakker dan de gewillige geest. Elf trappen naar beneden lopen lukt me nog goed, maar bij het omhoog gaan denk ik na de derde trap dat God de lift toch niet voor niets schiep. De alcohol is te lekker en grote delen van het weekend breng ik liggend op mijn bed door met een filmpje en iets te snoepen, in plaats van met flinke snelheid de paden op te wandelen. En bij het ontbijt neem ik vette yoghurt, kaas en jam.

Het gaat gewoon nooit iets worden met mij. En het ergste is nog, ze hebben hier niet eens lekkere chocola!

2012-02-04T07:24:00.000+05:00

DE DUBBELGANGER VAN MUBARAK
Egyptenaren hebben veel meer fantasie dan wij nuchtere Hollanders en zijn dol op complottheorieën. In alles wat gebeurt zien zij een mogelijkheid tot andere uitleg. Zo nu ook met de opsluiting van Mubarak. Een taxichauffeur voert de volgende conversatie met me:
"Wat vind je van de revolutie? Goed of slecht?"
"Goed."
"En Mubarak? Goed of slecht?"
"Slecht. Maar gelukkig zit hij vast."
"O nee hoor, dat denk je maar. Dat is zijn dubbelganger. Hijzelf loopt gewoon vrij rond."
"En waar heeft hij zo'n goede dubbelganger gevonden?"
"Die had hij altijd al. Hij kwam nooit in het openbaar. Dat was altijd zijn dubbelganger. Dus wij weten helemaal niet hoe hij er echt uitziet."
Het zal toch niet waar zijn?

2012-02-01T07:10:00.000+05:00

GEBAKKEN CITROENEN

Was het eerst een zure citroen, nu zitten we ook nog gebakken citroenen, of zeg maar liever gebakken peren - en gebakken in echt vuur nog wel. De eerste week van ons verblijf is er een brandje in het hotel. Een bescheiden brandje, met meer waterschade dan vuurschade. De vuurrode tapijten blijken niet kleurecht en omdat het marmer op de vloer ook al niet van optimale kwaliteit was, staan er nu voor de komende eeuw sporen van rode voetstappen in het hotel.

Maar dat was nog niet genoeg opwinding: de volgende week is er een echte brand, uitslaand, met exploderende ramen en metalen sponning die door de enorme hitte naar buiten zijn gekruld. De brandmelders, die je zo fijn uit hun slaap houden de hele nacht met hun rode knipperende ogen, laten helaas niets van zich horen. Het vuur heeft zich vanaf de tweede etage door het trapgat een stuk voortgeplant. De brandtrap vanaf de twaalfde etage, waar ik zit, blijkt dood te lopen op een plat dak op tien hoog - nog een heel eind springen dus.

Gelukkig loopt het allemaal met een sisser af. Mijn tijd was nog niet gekomen en er is alleen materiële schade te betreuren. Een wit laken moet nieuwsgierige ogen weghouden bij de getroffen kamers.

De volgende dag al is men met de reparatie aan de slag. Omdat de elektriciteit het op deze vloer niet meer doet, heeft men een flinterdun niet geaard elektriciteitssnoertje via de trap naar twee etages hoger geleid. Hierop zijn alle zware machines anagesloten. Je zou je kunnen afvragen waarom er toch steeds brand uitbreekt - laten we hopen dat driemaal is scheepsrecht geen opgeld doet. Ik heb niet zoveel zin in gebakken citroenen.

2012-01-30T15:49:00.017+05:00

EEN ZUUR UITJE

Ben ik weliswaar gespaard voor een aanranding op locatie Tahrirplein, maar deze missie gaat niet zonder incidenten voorbij. Op een zaterdagse wandeling naar de toeristische plek Koptisch Cairo mindert een brommertje met twee pubers vaart voor, naar het schijnt, een verkeersdrempel. Ze dringen zich tussen mij en mijn collega en de bijrijder grijpt mijn ketting, breekt hem en ze sjezen ermee weg. Natuurlijk was het geen hele dure ketting; maar alle vrouwen lopen hier met grote gouden sieraden dus ik dacht dat een dun gouden kettinkje moest kunnen. Al neem ik op deze missies het liefst sieraden mee uit mijn vorig leven, dus gelukkig ook zonder emotionele waarde. Maar toch, je schrikt je dood.

Nu ga ik kettingloos door het leven, en struin Zamalek af naar een lokale vervanging. Toch wel zuur hoor, net als de gepekelde citroentjes hier.

2012-01-29T15:49:00.000+05:00

GEEN FEEST VOOR IEDEREEN

Een youtube filmpje van het AD, mij toegestuurd door de man, toonde aan dat de verjaardag van de Egyptische lente niet voor iedereen een feest was. We zien daar een blonde vrouw, waarvan de krant aanneemt dat zij Nederlandse is, verdrukt worden in de menigte en door handen van Egyptische mannen betast. Volgens de krant roept zij duidelijk "Hou op!". Nadat ik het filmpje drie keer had beluisterd, was ik er niet zeker van dat dat inderdaad haar woorden waren, en ik vrees dat de Egyptenaren, wier kennis van de Nederlandse taal nog iets roestiger is dan de mijne, het ook niet hebben verstaan; ze leken er in elk geval geen gehoor aan te geven.

Mochten er mensen zijn die denken dat ik die blondine was, dan kan ik ze direct geruststellen. Naar Tahrirplein gaan op een dag als deze of in het weekend leek mij op zijn zachtst gezegd naïef, met name als je bedenkt hoeveel doden en gewonden er in het afgelopen jaar gevallen zijn. Natuurlijk is het geen rechtvaardiging voor wat de vrouw in het filmpje overkwam, en ik heb zeker medelijden met haar, maar zelf zoek ik het liever niet op. Ik zat dan ook gewoon op een terrasje op Zamalek rustig een tomatensalade te eten. Mijn hart is bij het protest van de Egyptenaren, maar mijn lichaam niet en de spannende gebeurtenissen zie ik liever op TV.

2012-01-25T17:30:00.000+05:00

DE LENTE VERJAART

Hoewel we in Nederland nog twee maanden op de lente zullen moeten wachten, verjaart deze vandaag toch, en wel in Egypte. Het is een jaar geleden dat men in opstand kwam tegen President Mubarak. Of er echt iets te vieren valt, staat nog te bezien. In het afgelopen jaar is het erg onrustig geweest, met grote regelmaar vielen er doden en gewonden. De nieuw gekozen regering belooft niet al te vernieuwend te zijn, hetgeen met name voor de vrouwen problemen met zich mee zou kunnen brengen. Wat betreft vrouwen, in de regering zijn er minder dan een handvol terecht gekomen. Het goede nieuws is, dat de noodtoestand, die reeds van kracht was sinds 1952, vandaag is opgeheven, maar wat dat precies gaat betekenen, hangt af van de interpretatie van de legerbazen. Het kan vriezen, het kan dooien - hoewel het dat geen van beide ooit doet in Cairo. Wij moeten in het hotel blijven - de lente is dan wel jarig, maar wie weet is dat gevaarlijk. Buiten is het feest, en eet men onder andere vast bamia.

2012-01-13T13:54:00.001+05:00

BEROEMDE PASSIEVRUCHT

Moeder Worldcook moet weer eens buitengaats om de kost te verdienen - Egypte dit keer. Dat betekent een paar weken etenswaren, bereid in vloeibaar vet op 180 graden voor man en kinderen. Niet dat zij dat erg vinden, integendeel, maar Moeder Worldcook is daar bezorgd over. Daarom heeft zij op de laatste dag voor vertrek een lekkere klassieke haute cuisine schotel bereid, aangepast naar de bescheiden portemonnee: een eigen versie van Tong Walewska. De vis is genoemd naar de passievrucht van de buitenechtelijke relatie tussen Napoleon en Gravin Walewska. Zij vrijde natuurlijk alleen met hem om haar land te dienen, niet omdat het zo'n lekker ding was. Velen hebben haar voorbeeld gevolgd en met al dan niet aantrekkelijke beroemde mannen het bed gedeeld, maar er is niet altijd een culinaire schotel naar vernoemd naar de gevolgen daarvan.

2012-01-01T23:02:00.000+05:00

LAMLENDIG NIEUWJAAR

De eerste avond van het jaar - ik vind hem altijd lamlendig en triest. Vrienden vertrokken, en een zwaar hoofd van teveel champagne en te weinig slaap, het weer saai, grijs en miezerig. We verkeren allemaal in een trage staat van verveling en niemand wil eten, laat staan koken. Gelukkig is dit jaar niet anders dan andere jaren: in de vriezer treffen we een schaal hapjes aan die we als gevolg van het grote aanbod van andere etenswaren vergeten zijn. Hup in de oven, met als toetje de overgebleven truffels; en toch maar weer een glas wijn. Op weg naar een zonniger morgenochtend.

2011-12-27T14:27:00.002+05:00

KERSTKLASSIEKERS

Tweede kerstdag was de dag van de klassiekers. Kerstkoekjes, waarvoor volgens mijn statistiekenpagina zelfs op deze dag nog veel mensen het recept zoeken, blijkbaar bang om, getroffen door een tomeloze kerstverveling, kerstfilms te moeten kijken, dan wel niet goed voorbereid zijnde. Ook krentenbrood, slakken, beenham, stoofperen en chocolademousse stonden op het menu. En we dachten aan de kerstmenu's thuis, vroeger, met biefstuk en brood op kerstavond, en op kerst zelf hors d'oeuvre, konijn met vruchtjes en chipolatapudding toe - waarna wij waggelend van het vele eten lijkend op de in dit seizoen zo populaire kalkoenen wel een avondwandeling moesten maken om de spijsvertering een zetje te geven.

We draaiden weer een klassieke kerstfilm, Scrooged dit keer. Wij weten dus nu wel hoe je niet moet omgaan met de medemens. De hond nog steeds niet, die deponeerde een klassieker, dit keer voor de open haard. Ik ga nog even snel naar de supermarkt, om de overgebleven en afgeprijsde hazen en kalkoenen in te slaan. Daarmee gaan we weer verder, op weg naar de nieuwjaarsklassiekers.

2011-12-26T06:29:00.001+05:00

BUSINESS AS USUAL - MET DANK AAN DE HOND

Staat de hele wereld stil om de kerstdagen anders te laten verlopen dan andere dagen, bij ons is het business as usual. Wij vieren kerst zonder kadootjes en slechts de hond heeft zich niet aan die regel gehouden: op kerstochtend vinden wij een verse geurige kerstdrol onder de kerstboom.

Gelukkig eten wij al alle dagen alsof het kerstmis is, en we zijn dan ook niet te zeer geschokt als de kinderen zich in de loop van de dag afmelden om bij hun (al dan niet) toekomstige schoonfamilie te gaan eten. Snel laten wij de aangeschafte biefstuk en Hollandse garnalen in de vriezer verdwijnen voor een volgende gelegenheid. Wij hebben nog wat spruitjes over, daar maken we een soepje van; gevolgd door palingkroketten en een heerlijke koffie met likeur en slagroom; dat alles onder het genot van "A Muppet's Christmas Carol". Zo is het toch nog echt kerstmis. Maar hopelijk krijgen wij alleen op eerste kerstdag kadootjes.

2011-12-25T00:31:00.000+05:00

VROLIJK KERSTFEEST

Ik wens alle familie, vrienden en lezers hele fijne kerstdagen toe. Wij sturen geen snail mail, dus wie niets ontvangen heeft, bij deze het allerbeste toegewenst. Enne...niet internetten hoor, met kerst, dat hoort niet en ik doe het ook niet:) nou ja, bijna niet.

2011-12-23T14:57:00.000+05:00

BUSINESS AS USUAL - MET DANK AAN DE MAN
Als ik mij verpoos in exotische oorden, zorgt de man voor de kinderen. De kinderen komen doorgaans niets tekort, en zelfs op culinair gebied is het "business as usual". Om mij daarvan te verzekeren stuurt hij mij zelfs het recept van één van de genuttigde creaties, een pepernotentaart:
"Veeg de laatste pepernoten van de vloer en pleur deze met het restant uit de zak in een ovenschaal; overgiet het geheel met een mengsel van melk, eieren en suiker."
Bij de meeste gezinnen vind je die pepernoten nog maar tot 6 december, bij ons duurt dat wat langer; als je als man culinair bezig moet zijn, kun je niet schoonmaken; multitasking is immers een kwaliteit die slechts bij het vrouwelijk geslacht wordt aangetroffen.
De taart ziet er misschien niet uit maar hij was echt lekker; de kinderen zouden ervan hebben gesmuld. Die wisten niet waar die pepernoten vandaan kwamen.

2011-12-18T13:34:00.014+05:00

DE GROOTSTE BORSTEN VAN DE WEERELT

Het is altijd weer leuk om te zien welke zoekwoorden mensen naar mijn weblog leiden. Vaak is het duidelijk; woorden als "handenbindertje" en "boktor" vind ik zelf ook makkelijk terug en zoekers naar combinaties als "recepten uit ..." en "leven in ..." zijn goed terecht gekomen.

Maar wat te doen met de zoekterm "de grootste borsten van de weerelt"? Toegegeven, ik heb niet helemaal achteraan gestaan bij het uitdelen ervan, maar "groot" is toch echt teveel eer. Ik schrijf, voor zover ik weet, ook niet over dergelijke onderwerpen. Jammer voor de zoeker, die wellicht ook liever beeldmateriaal wilde dan flauwe verhaaltjes.

Wie zou het zijn, trouwens, die zoeker? Een ongeletterde eenzame man, smachtend op de late avond bij een schamel lampje achter zijn computerscherm? Of gewoon een stout kind, ontsnapt aan de internetbewaking van zijn ouders? Ik vermoed het laatste. Lief jongetje, die borsten passen helemaal niet op jouw computerscherm. Ik geef jou gewoon een lekker snoepje.

2011-12-17T08:44:00.003+05:00

ARABISCHE WINTER

Van Congo naar Egypte met een korte tussenstop in ons schone Limburg, het is een hele schok. Behalve dat beide landen in verkiezingsperikelen gewikkeld zijn, zie ik niet veel overeenkomsten tussen beide landen. Maar ook Egypte zelf ziet er anders uit. Waar de meisjes tijdens mijn bezoek in april nog in flukse truitjes en blootshoofds rondliepen, hebben ze nu allemaal de haren bedekt, zelfs op Zamalek, de Vrije Vogelwijk van Cairo. Ik ben er niet zeker van of dit een gevolg is van de verkiezingsuitslag of gewoon van de kou. Want koud is het hier! Ga je naar een warm land omdat je zo'n hekel hebt aan dat Hollandse rotweer, zit je binnen met de kachel aan (als die er is) en 10 graden op straat; en natuurlijk een volstrekt verkeerd gepakte koffer, met leuke bloesjes met voornamelijk korte mouwen. Ik zou er bijna een hoofddoek voor op gaan doen, het is maar goed dat Wilders dat niet toestaat. Gelukkig hebben ze hier ook lekkere winterschotels met bonen, ful medamis, hartverwarmend, zij het niet hoofdverwarmend.

2011-12-16T07:58:00.000+05:00

FRÖBELEN IN DE KÖKEN

Sinterklaas gaat door de achterdeur naar buiten, de Kerstman komt er door de voordeur in. De zak van de sint bij het grofvuil, er moet ruimte komen voor de kerstboom en de mistletoe. De lampjes buiten in de dennenboom knipogen vriendelijk naar me. Het koken en bakken gaat gewoon door.

Ik ben niet de enige op weg naar Kerstmis. Elke dag zoeken er hordes mensen op de website naar recepten voor kerstkoekjes. En aangezien ik mijn lezers graag bijsta, heb ik een pagina gemaakt met alleen maar kerstkoekjes. Om lekker creatief bezig te zijn; anders moet je blijkbaar dit jaar meedoen aan de nieuwe rage: kerstballen breien, en dat is mij weer een brug te ver. Ik zie mijzelf nog niet zitten met die breinaalden in mijn hand, en nog minder zie ik dit soort ballen in mijn boom hangen. Het is verbazend om te zien, hoe alle bladen dit produkt van 2 mannen die blijkbaar niets te doen hebben, overnemen als ware het de nieuwste stroming in de kunst. Doe mij dan maar een simpel kerstkoekje: geen kunst maar wel lekker; en ook een prima bezigheidstherapie.

2011-12-15T14:42:00.001+05:00

ZUIPEN OP AARDE

Aan vrede op aarde geloof ik allang niet meer. Ondanks dat ik met veel plezier de vele uithoeken van onze planeet bezoek, zie ik daar zelden vrede, en ook bij ons om de hoek is het niet altijd koek en ei. Met de jaren vervaagt het idealisme en verleggen zich de bakens. Ging het eerst van "vrede" naar "vreten", nu ben ik nog een trapje gedaald op de ladder richting "zuipen".

Het is zoals de man zegt: "Iedereen praat over mijn zuipen, maar niemand heeft het over mijn dorst". En dorst hebben we, met de kerstdagen. En niet in water, want iedereen weet toch wat vissen daarin doen? Dat is pas echt vies. Nee, doe dan maar heerlijke likeuren. Als je ze nu opstart, zijn ze nog net voor de kerst klaar. Die paar mandarijnen liggen er mooi bij voor de camouflage; vitamine C is helaas niet meegekomen in de drank. Proost!

2011-12-09T12:01:00.000+05:00

STIEKUM GEREISD

Als Worldcook moet je altijd reizen - blijkbaar zelfs 's nachts. Om 2.30 liggen wij rustig op twee oren, zoals het goede uitgeputte ouders betaamt, als er "Pling!!!" een SMS binnenkomt. Ik wil eigenlijk niet kijken om te voorkomen dat ik echt wakker word, maar ja op dit uur van de dag vrees ik dood en verderf en doe mijn telefoon dus toch maar open. Daar prijkt dan de vrolijke message van Vodafone:
"Welkom in België"
En dat terwijl ik al 4 dagen geen grensoverschrijdend gedrag meer heb vertoond, en al helemaal niet naar België. En het ergste ik, ik blijf de hele nacht wakker, terwijl er een combinatie van de liedjes "Ik heb stiekum met je gedanst" en "Ik heb getwijfeld over België" door mijn hoofd gaat". Ik denk dat ik er maar uitga, om bij het vuur te gaan zitten met een stuk troostchocolade.

2011-12-07T09:10:00.013+05:00

DE TELEFOON ALS MACHTSSYMBOOL

Toen ik voor het eerst in een ontwikkelingsland kwam, was de telefoon al een symbool van status en macht. Hoge regeringsfunctionarissen, die veelal de hele dag in hun neus zaten te peuteren (als ze hem tenminste niet ophaalden, iets waar ik na al die jaren nog steeds niet aan kan wennen) onder de gigantische foto van hun door het gehele volk beminde president, zaten achter gigantische bureaus, waarop minstens 6 telefoons prijkten, die zelden of nooit rinkelden.

De tijd schrijdt voort en de techniek ook. Iedere zichzelf respecterende Congolees van nu heeft minimaal 4 telefoons, mobiele telefoons wel te verstaan. Zodra hij (het zijn meestal mannen) zich aan een tafel neerzet, worden de telefoons met veel misbaar uitgestald. En ze gaan ook nog over!

Het lijkt een schande te zijn om geen telefoon te hebben. Als wij aan een arme vrouw haar mobiele nummer vroegen, luidde het steevast:

"Mon téléphone portable ne marche pas maintenant. Il est tombé dans l'eau."
Anna heeft onze telefoon wel eens in een vol glas bier gegooid, toen ze een jaar of twee was; die deed het daarna gewoon. Het zou natuurlijk heel anders zijn geweest als hij in een lekkere cocktail was gevallen, zoals Singapore Sling.

2011-12-06T09:04:00.002+05:00

DE DINGEN DIE JE HEBT

Je merkt pas dat je iets nodig hebt, als het er niet is. Op de ochtend van mijn vertrek uit Congo (5.00 in de ochtend) is er geen water, koud noch warm. Het haren wassen de vorige dag uitgesteld en na een warme nacht word ik daar niet vrolijker van. Gelukkig heeft het hotel een mannetje die zorgt voor een emmer koud water. Je zou je toch van te voren niet kunnen voorstellen dat je blij wordt van haren wassen met een emmer koud water?

Zo meteen heb ik het weer, warm water, koud water, electriciteit, echte koffie en een beschuitje met zelfgemaakte pruimenjam. Dus, ben je de sleur zat? Pak dan vlug het vliegtuig naar Congo, en je zult je leven waarderen als nooit tevoren.

2011-12-05T09:29:00.009+05:00

CHRISTUS IS IN CONGO
De sporen van de oorlog zijn overal duidelijk in de Kivus in Congo. Militairen van allereli origine zijn dik gezaaid op straat en vrachtwagens met gehelmde mannen rijden af en aan. Aan de rechterkant van de straat een kazerne, aan de overkant een kerk. De kerk heet “Christus in Congo”. Ik vraag mij erg af of die daar wel is, of dat hij ook zijn biezen heeft gepakt.

2011-12-04T09:20:00.008+05:00

BEZWANGEREN MAG WEL
Geweld en verkrachtingen zijn helaas nog steeds aan de orde van de dag in de Kivus, een feit dat inmiddels bekend mag worden verondersteld. Maar ook geweld kent gradaties, en doet de normen verschuiven. Enkele vrouwen die ik interviewde, vertelden, dat voor hun geweld met name ging om vrouwen die door een of meerdere militairen op brute wijze verkracht werden. Wanneer een jongen een oogje op een meisje had laten vallen, was dat wat anders. De jongen zou het meisje bezwangeren, naar haar vader gaan, geld en goederen over tafel schuiven en vervolgens met het meisje trouwen. Of het meisje daar al dan niet van gecharmeerd was, deed niet terzake – ze kwam immers goed terecht? En dit gedrag veranderen was al helemaal niet aan de orde, want dat zou een Herculeswerk zijn – het ging hier wellicht om miljoenen meisjes.

De vrouwen die ik sprak waren arme vrouwen in de dorpen, maar ook hoogopgeleide feministes. We mogen alleen maar hopen, dat de oorlog in de Kivu's snel ten einde komt, en er dan tijd en ruimte zal zijn om aan het volgende probleem te werken. Wat zou het toch mooi zijn als meisjes ook jongens konden bezwangeren.

2011-12-03T14:50:00.000+05:00

BAFLAMAND

In de tijd dat er nog ijzeren handen bestonden en België nog niet zoveel moeite had met het vormen van regeringen, regeerde daar een zekere koning Leopold II. Deze Leo zag een aantal buurlanden uit verre oorden geld en land binnensleuren en had daar ook wel oren naar. Aldus begon hij zijn snode verovering van Congo. Al die ingepikte stukken land werden natuurlijk aan Belgen gegeven, en de Congolezen raakten gewend aan het gezicht van blanken, als soldaten, missionarissen of gelukszoekers. Ze noemden deze mensen "Baflamand", het Swahili woord voor de Franse versie van Vlaming. Langzamerhand werd het gebruikt voor de witneus in het algemeen, en zo is het nu nog steeds.

Ik ben dus een Baflamande (een vrouwelijke Baflamand); en dat is nu echt een woord waar mijn fantasie van op hol slaat. Nog leuker is, dat ik eigenlijk een soort Belg ben, zo in Meerssen dicht tegen België aan. Om dat te vieren, zou een lekker Belgisch ijsje er wel ingaan, hier op het warme vliegveld in Kigali.

2011-11-30T01:16:00.000+05:00

NAAKT VOOR HET OOG VAN DE (VERENIGDE) NATIES
Het raam van mijn badkamer in het hotel in Bukavu kijkt uit op de binnenplaats van het hotel. Daar staan de grote 4-wheeldrives van de Verenigde Naties geparkeerd, de chauffeurs erin of ernaast. Het personeel van het hotel loopt er rond en ook een aantal gasten. En net zoals ik hun kan zien, zien zij mij ook; het raam is van gewoon glas. Daarbij is het binnen behoorlijk duister en moet je dus het licht aandoen, hetgeen hun helpt om mij al van veraf in de badkamer te kunnen zien.
Om 7 uur in de ochtend vervoeg ik mij bij de receptie. Ze zijn erg verbaasd, in al die jaren heeft er nog nooit iemand geklaagd, zo beweren ze. Maar ze gaan er iets aan doen. Om 7 uur ’s avonds is er nog niets gebeurd. Ik voer een hele act op bij de receptie, over hoe vreselijk het zou zijn voor de reputatie van het hotel als iedereen getuige zou moeten worden van mijn douche-activiteiten. Juist als ik besloten heb om er dan maar een kussensloop tussen te frommelen, staat er binnen 2 minuten staat er iemand aan mijn deur met een gordijn.
“Sorry mevrouw, dat het even duurde, het gordijn moest nog gestreken worden
Hoewel het hotel slechts beschikt over koud water, ben ik toch blij nu mijn badkamer te kunnen gebruiken. Maar je wilt toch ook niet kledingloos in de herinnering van de Congolezen achterblijven, zeker niet als je al twee weken alleen maar pasta hebt gegeten.

2011-11-28T15:38:00.001+05:00

HAAGSE BLUF IN CONGO
De Congolese verkiezingen zijn aan de gang. Er zijn 11 presidentskandidaten en 18,700 kandidaten voor het parlement. Lekker makkelijk kiezen dus, als je eerst een telefoonboek vol namen en foto’s moet doorwerken. Ze hebben allemaal campagne gevoerd, en het ene affiche belooft nog hogere gouden bergen dan het andere:

• 100% sur

• La relance économique

• Toute pour le peuple

• L’homme de la parole

• Plus que Socrate

• Ensemble bâtissons notre pays

• Nous pouvons construire le pays

• Leader charismatique de la jeunesse

Prachtige beloftes van goudeerlijke politici. Of is het gewoon Haagse Bluf ?

2011-11-27T10:43:00.000+05:00

CREEPS FOR BREAKFAST

De werknemers van het hotel in Beni, Noord-Kivu in DR Congo spreken niet al te goed Frans. Op de menulijst prijken "fruits de pension"; de doelgroep voor deze passievruchten is klein, want oud worden de mensen hier niet. Er staan ook "creeps" op. Creeps zijn er genoeg, als we het tenminste hebben over die militairen (en enkele niet-militairen) die de vrouwen verkrachten als ware het opblaaspopjes.

Gelukkig gaat het hier niet over creeps maar crepes, pannenkoeken dus. Als onderdeel van mijn overlevingsstrategie focus ik me op pannenkoeken, en niet op die creeps. Die gaan je voorstellingsvermogen ver te boven. Denken over eten is makkelijker. Wat kunnen we nu eens doen met pannenkoeken?

2011-11-24T14:36:00.000+05:00

KRAAMVROUWENKOST EN GELIJKE RECHTEN

In DR Congo worden er maandag 28 november verkiezingen gehouden. Overal in het land zijn er, vaak als onderdeel van ontwikkelingssamenwerking, trainingen en informatiebijeenkomsten gaande over hoe het stemmen en transparante verkiezingen in hun werk gaan. Op televisie wordt een soldaat in volle uitrusting bevraagd over dit onderwerp:

"Als u nu straks bij de stembus aankomt, tegelijk met een hoogzwangere vrouw, wie mag er dan eerst?"

"Ik natuurlijk, want mannen en vrouwen hebben immers dezelfde rechten."

Misschien moet ik maar eens stoppen met het verbreiden van dat gelijke rechtennieuws; het lijkt alleen maar averechts te werken. In plaats daarvan leer ik de Congolese vrouwen een stevige kraamvrouwenkost te bereiden, zodat ze straks na de geboorte van het kind die mannen eens flink op hun plaats kunnen zetten. Dat zijn pas gelijke rechten!

2011-11-22T12:47:00.000+05:00

AVOCADO'S IN CONGO

In Congo is het niet zo koud als in NL, hoewel zeker ook niet zo zonnig en warm als je zou mogen hopen in een tropisch land. Het is overdag maximaal 20 graden en het regent heel erg veel. Dat is nogal een probleem, want er zijn geen echte wegen. Het is hier een vulkanisch gebied en de straten bestaan uit mengsels van vulkanisch gesteente en zand, met gaten van soms wel een halve meter. Het water kan niet door de stenen heen en blijft dan ook staan. Aan de kant van de weg liggen grote brokken lava, alsof de vulkaan gisteren nog zijn boze binnenste over de stad heeft uitgespuugd. Dat moet echteren gisteren op de geologische tijdschaal zijn geweest, die astronomische tijdschaal met dagen van duizenden jaren. Gelukkig maar, de mensen hebben hier al genoeg andere dingen aan hun hoofd.

Tussen de brokken lava staan ook bomen - jacaranda, bananenbomen en avocadobomen. De avocado's vallen eraf en blijven liggen. Ook bij de ingang het hotel staat zo'n boom en ligt het grind vol met avocado's. Niemand pakt ze op. Wel kun je in het restaurant een avocadovinaigrette kopen voor 5 dollar - een halve avocado met een plens olie en azijn in het holletje waar de pit heeft gezeten. Alleen die rare consultants eten dat; de lokale bevolking eet liever cassave. Ik houd weer niet zo van cassave, daarom een recept voor Afrikaanse avocadosalade.

2011-11-17T10:41:00.000+05:00

GARNALEN, ANANAS EN BIER

Als Worldcook moet je je af en toe verplaatsen, anders word je een Zuid-Limburgkok, en dit keer ben ik in het exotische Nairobi. Ik heb vergeefs gewacht op warmte en een stralend zonnetje. Het is fris, het regent, soms een beetje en soms een hoosbui. Tja, dan had ik ook maar thuis moeten blijven, het wolkje reist immers altijd met me mee.

Zon is er niet, maar gelukkig wel andere zaken om je op te verheugen. Heerlijk fruit, ananas, papaya en passievruchten, die dan blijkbaar toch wel in die zon zijn opgegroeid. En garnalen en vis. Het restaurant in het hotel serveert geen Keniaanse keuken, maar wel Indiaas, Thais en Chinees, gemaakt met lokale ingrediënten. Het diner bestaat dan ook uit noedels met ananas en garnalen, vergezeld gaand van een groot glas koel Tusker bier. Proost!

2011-11-12T00:16:00.000+05:00

HIJ KOMT, HIJ KOMT

Geloven is beter dan weten, zeker als het om de Sint gaat. Wij werden bij Anna's juf ontboden, die meende dat wij Anna's geloof aan het wankelen moesten brengen:

"Weet u wel hoe schokkend het kan zijn, als ze het van klasgenootjes moet horen?"

Welnee, dat weten wij niet. Het klonk bijna als de vrouw die door haar man bedrogen werd ("iedereen wist het, behalve ik"); en de sint heeft niet eens een vrouw. Wij denken trouwens, dat Anna het allang weet. Als wij aan de problemen refereren, die de oude man moet hebben als hij op zijn leeftijd de daken moet berijden, houdt zij de handen voor haar oren en zingt heel hard "Lalalala!".

Anna is een rasopportunist en twijfelt aan de goedgeefsheid van haar ouders bij getoond ongeloof. Dus gelooft ze. Nu heeft ze de ultieme test voorgesteld:

"Sinterklaas is nog niet aangekomen. Maar ik ga vanavond alvast mijn schoen zetten. Als er dan iets in zit, dan bestaat hij dus niet!"

Zo test ze zowel de goedgeefsheid van de ouders als het bestaan van de sint. Of er vanavond iets in zit of niet, in beide gevallen zal de schoen later toch worden gevuld. Met pepernoten.

2011-11-05T15:39:00.000+05:00

DE OOSTERSE KEUKEN THUIS

Heel vroeger kookte ik Oosters met behulp van potjes en zakjes van het bekende oosterse-keuken-thuis -merk. Dat was in dezelfde tijd dat kip-kerrie niets met curry te maken had. Tegenwoordig is het not done, uit zakjes en pakjes koken en vele kookgoeroe's spreken daar met enige regelmaat hun afkeuring over uit. Ik niet hoor, wie het lekker vindt moet het vooral blijven doen.

De maand november verheffen we tot oosters maand, en het enige wat bij deze curry uit een potje komt is de kerriepoeder - hoewel ik die in mijn Aziatische verleden ook weleens zelf heb samengesteld. Maar dat hoeft niet hoor, er zijn prima kerries en garam masala's te koop.

Vandaag een kipcurry uit Thailand, met basilicum. In Thailand zelf hebben ze een speciale soort basilicum, die wat meer op een kruising tussen munt en anijs lijkt. Maar als je de gewone basilicum gebruikt, die in de potjes in de supermarkt groeit, merkt niemand daar iets van; gooi er desnoods een beetje munt door. En anders staan er op de site nog veel meer curry's.

2011-11-01T19:22:00.000+05:00

GROUPON EZELS

Groupon schijnt een van de snelst groeiende websites te zijn. Heel soms hebben ze leuke deals voor restaurants, waar wij ook graag gebruik van maken. De laatste tijd echter zijn er minder nuttige zaken in de aanbieding. Vandaag werd wat mij betreft het hoogtepunt bereikt: "Een cursus mindfulness met ezels" voor slechts 49 Euri. Het moet toch niet gekker worden. Een cursus mindfulness met ezels? Die bied ik al jaren gratis aan, aan huisgenoten en collega's. De ezel wordt tevens meegeleverd. Maar misschien moet ik overschakelen naar een andere cursus: "Koken met ezels". Wie doet er mee?

2011-10-31T21:45:00.000+05:00

WINTERTIJD

Op maandag na de wisseling naar wintertijd moest ik weer vroeg vertrekken. Het opstaan leek nog moeizamer te gaan dan andere weken, ondanks dat we een uur extra hadden. Beneden aangekomen was het aardedonker. Wij hadden de gewoonlijke halfjaarlijkse discussie, of het nu acht uur zou zijn geweest in plaats van zeven uur, of juist zes uur in plaats van zeven uur; en of je, en zo ja hoe lang, dergelijke beweringen kunt doen zonder de ergernis van je huisgenoten op te wekken. Onze conversatie ging verder in op de details:

"Maar in elk geval had ik verwacht dat het nu licht zou zijn, aangezien het toch eigenlijk al acht uur is, en het is nog steeds ontzettend donker!"

"En wat gek dat Anna nog niet uit bed is, als het eigenlijk al acht uur is."

Ja, wat gek was dat nou. We hadden gewoon vergeten de telefoontijd met een uur aan te passen, en dus was het zes uur, en zou het twee dagen geleden zeven uur hebben geheten. Heel ingewikkeld allemaal, maar eigenlijk was de conclusie dat ik gewoon een uur te vroeg was opgestaan. Gelukkig had ik nog een plakje van mijn zelfgebakken karwijzaadbrood, voor bij die hele sterke koffie die ik opeens nodig had. Kijk, dat is nou goed voor de productiviteit, veel beter dan die hele zomertijd zelf. Ik was namelijk heel vroeg op kantoor!

2011-10-30T14:50:00.001+05:00

EEN EIGEN HUIS

Een eigen huis is leuk, maar wellicht niet zo eigen als je zou hebben gedacht toen je de maandelijkse hypotheeklasten bekeek. De puberkinderen wachten namelijk echt niet op de erfenis alvorens zich het rechtmatig eigendom van het huis toe te kennen; en ze gebruiken het zo goed mogelijk voor hun eigen doeleinden. Puberdochter wil een paar vrienden uitnodigen om "een filmpje te kijken". Pubermoeder had nu juist bedacht om een kop koffie te drinken met een paar vrienden. Welnu, dat zal niet gaan; pubermoeder moet proberen te begrijpen, dat de nabije aanwezigheid van ouders en koffie enorm genant is tijdens het kijken van een filmpje.

Als pubermoeder zo aardig zou zijn om van de koffie-actie af te zien, zou in ruil daarvoor het feestje zich op een decibel-arme manier kunnen afspelen.

Pubermoeder ziet van de koffie af en gaat op tijd naar bed. Tot in de laatste uurtjes kan zij vanuit haar bed letterlijk de film en de puberconversatie volgen. De enige oplossing blijkt een stevige borrel. Een zelfgemaakte vlierbessenlikeur, dat hoort zo bij dit seizoen. De pubermoeder voelt zich namelijk opeens ook een beetje herfstig.

2011-10-23T14:50:00.001+05:00

HERMA'S HILARISCHE TREINREIZEN - 2

Dit keer ging de reis van Meerssen naar Amersfoort. Er waren werkzaamheden gepland, die een half uur vertraging zouden opleveren, omdat men de bus moest nemen tussen Den Bosch en Geldermalsen. De bussen bleken echter niet meegepland, en zo stond ik temidden van duizend andere reizigers (de meesten daarvan op weg naar de caravanbeurs, wellicht in de hoop dat ander vervoer meer succesvol zou zijn) op een bus te wachten, die eenmaal per kwartier binnenkwam. Op mijn I-pod had ik stukjes geschiedenis in het Frans gezet, om mijn Frans te oefenen. Door het verhaal heen hoorde ik de metalen stem van de NS-juffrouw om de vijf minuten luidkeels rondliegen dat er een vertraging van een half uur te verwachten viel. Ook hoorde ik een van de medewachters zeggen, dat er ergere dingen waren dan anderhalf uur in de rij staan. Omdat mijn I-pod geschiedenis ging over de concentratiekampen in Polen, kon ik niets anders doen dan instemmend zwijgen.

Op de terugweg zou het beter gaan, zo deelde ik de man mede, want om tien uur 's avonds reist er niemand meer. Helaas was dat anders, en een nieuwe rij mensen stond al klaar. Eindelijk in de trein, pakte ik de Libelle die ik gekocht had om de tijd te doden. Hans Verstraaten vertelde daarin in zijn column over een a-sociaal gezin, waarmee hij zijn treinreis zo gezellig doorgebracht had. Wat een verrassing, ze hadden alweer de trein genomen en zaten naast mij, mij zonder enige moeite met hun geweldige omvang het bankje uit persend. Helaas was hun humeur minder gezellig dit keer, hetgeen te begrijpen is aangezien ze blijkbaar ook vaker met de trein reisden. Een van hen beklaagde zich luidkeels en gedurende de hele reis over de slechte werking van de treinen en de onwetendheid van het personeel:

"Ze sturen je gewoon van het bosje naar de dingen!"

Ook ik had echter baat bij hun gezelschap. Ze hadden tassen vol chips, chocola en cola, net als in het Verstraaten-verhaal. Alhoewel ze in dit geval mij niets aanboden (ik ben natuurlijk niet zo aardig als Hans), bleek na hun vertrek een Mars uit de tas gevallen te zijn. Na vier uur was dat precies waar ik behoefte aan had. De chocolade liet mij dromen, van een heerlijke chocolademousse met Drambuie.

2011-10-21T12:47:00.001+05:00

FILMS EN ETEN

Gisteren keken wij de film "Revolutionary Road", een film die volgens het internet vooral gaat over de huwelijksproblemen van een stel in de jaren 50 in de Amerikaanse suburbs. Voor mij ging de film vooral over de flinterdunne lijn tussen "normaal" en "gek". Wat is normaal? Wie is er nu eigenlijk normaal? Ben je gek als je andere ambities hebt dan op kantoor zitten? Ben je gek als je niet gelukkig bent met de dingen waar anderen wel gelukkig mee zijn? De vraag die de film je stelt is, of die andere mensen wel zo gelukkig zijn, maar ook of je er straffeloos uit kunt stappen. En die vraag wordt, ironisch genoeg, gesteld door iemand die uit een psychiatrische inrichting komt en dus wordt verondersteld "gek" te zijn.

De film speelt in de jaren 50 en het is dan ook de vrouw die thuis zit en haar man bezweert, dat hij kwaliteiten heeft die absoluut aangeboord moeten worden; zij zal dan voor het gezinsinkomen gaan zorgen. Daarnaast is ze voortdurend in de weer in de keuken. Bij ons heeft de emancipatie toegeslagen en is het omgekeerd. Maar of het ook beter is?

Ik zit op kantoor en de man bezweert mij uiterst zelden dat ik kwaliteiten heb, laat staan dat ik die moet aan gaan boren en al helemaal niet dat hij dan gaat werken. Daarbij ben ik dan ook nog eens degene die voortdurend in de keuken staat. Huwelijksproblemen en loopgravenoorlog hebben we dan weer niet, gelukkig.

Wie weet, komt er over 50 jaar een film over een dergelijk echtpaar in het begin van de 21ste eeuw. Aangezien ik me voorlopig bij mijn rol heb neergelegd en ook een beetje gek ben, ging ik in de film op zoek naar de link met eten. Er werden crudités geserveerd, echt Amerikaans, maar zo'n bordje rauwe groente is nou niet echt culinair opwindend te noemen. Daarom ga ik voor Toll House cookies. Ik heb ze in de film niet gezien, maar aangezien ze in 1936 voor het eerst werden geserveerd in de Verenigde Staten, had het zomaar gekund. De film kan ik iedereen aanraden, het boek (van Richard Yates) ook.

2011-10-18T23:18:00.001+05:00

ACHTTIEN

Oud worden is minder leuk dan ik dacht toen ik nog jong was. Maar als je jong bent, voel je je niet jong. Je kunt je ook niet voorstellen, dat je daar later wel zo over zult denken. Mijn tweede kind is vandaag 18 geworden. Toen hij geboren werd, was ik bijna twee keer achttien jaar oud, en ik vond mezelf niet jong. Als ik er nu op terugkijk, zie ik het anders. Het was de slechtste periode van mijn leven, maar gelukkig was de baby er als stralend lichtpunt. Mijn zelfvertrouwen was echter minimaal en ik dacht, dat ik niets anders kon dan blijven waar ik was. Nu weet ik dat ik nog jong was en heel wat moest leren. Gelukkig is alles nu anders, maar leren moet ik misschien nog steeds.

Het zelfvertrouwen van ons feesvarkentje is, zoals het de jeugd betaamt, bovenmatig. Maar ondanks alles is hij een behoorlijk evenwichtig mens geworden. Ik wens hem dan ook toe, dat hij het grootste deel van dat zelfvertrouwen mag behouden, zodat hij in zijn beslissingen altijd op zichzelf vertrouwen kan. Natuurlijk wil zijn moedertje hem bij tijd en wijle wijze raad geven, maar als je jong bent, vind je je ouders enkel oud en niet wijs. Dus geef ik hem nog maar geen wijze raad, maar wel een lekkere taart.

2011-10-17T17:50:00.000+05:00

WALNOTENTAART

In ons Zuid-Limburgse dorp is nog niet zo lang geleden de Super overgenomen door de Jumbo. Meestal zijn we daarmee tevreden, maar soms blijkt de Jumbo niet zo Super. Omdat ik zoveel zoekers naar walnotentaarten op mijn website krijg, had ik besloten een pagina met recepten voor walnotentaarten te maken, en daarvoor moest ik natuurlijk walnoten hebben. De mevrouw van de Jumbo meende echter dat walnoten niet in oktober rijp worden:

"Nee mevrouw, die hebben we nog niet, dat duurt nog wel even."

Dan moeten ze maar snel opschieten, want alle concurrenten hebben ze natuurlijk wel. Gepelde walnoten waren er wel, maar die kostten net zoveel als briljanten en zagen eruit alsof ze hetzelfde zouden smaken. De zakken ongepelde gemengde noten die ik vervolgens kocht, om de walnoten eruit te vissen, bleken van vorig jaar. Veel doppen bevatten niets of slechts zwarte kruimels. Maar uiteindelijk is het toch gelukt, een heerlijke herfsttaart. een een mooie pagina voor nog meer walnotentaartinspiratie.

2011-10-15T12:09:00.001+05:00

BLAUWE BESSENBROOD

Veel mensen halen bosbessen en blauwe bessen door elkaar, maar toch zitten er veel verschillen in. Bosbessen zitten aan kleine sruikjes, stengeltjes bijna, en groeien in, surprise, het bos. Ze zijn in juni rijp. Blauwe bessen groeien aan grote struiken die familie zijn van heideplanten. De blauw gekleurde bessen die je in winkels en op de markt ziet zijn dus meestal geen bosbessen, maar blauwe bessen. Blauwe bessen zijn wat later rijp dan bosbessen. Ze worden steeds populairder in Nederland; dit zijn meestal gecultiveerde soorten. De blauwe bes komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika.

Blauwe bessen bevatten heel veel anti-oxidanten, waarvan de goede eigenschappen door iedereen, en met name ook verkopers, geprezen worden. Bij verhitten verdwijnt een deel van de goede eigenschappen. Maar of je dit heerlijke blauwe bessenbrood daarom ongebakken zou moeten eten, dat betwijfel ik; dat zou je gezondheid ook geen goed doen.

2011-10-10T14:52:00.001+05:00

HERMA'S HILARISCHE TREINREIZEN

De volgende dag moesten we terugtreinen naar Limburg. Het was zondag, dus de NS had afsluitingen gepland; "gepland" in dit geval betekent niets anders dan dat je geen geld terug kunt claimen. Maar gelukkig wisten we dit van tevoren, en ik kon er dus voor zorgen dat Anna, die met mij meereisde, een rugzakje vol met leuke dingen bij zich had, dan was die reis zo voorbij. Aangezien ik in Meppel zat, zou de man daarvoor zorgen.

Vol goede moed stapten we in de trein. Direct al ging het rugzakje open - waarin naast wat ondergoed en een haarborstel slechts een nachtponnetje bleek te huizen. De reis was lang, heel lang. Toen Anna drie keer naar het nachtponnetje had gekeken, kon ze er ook niets meer mee.
De duim deed goede dienst, maar als die uit de mond kwam, was er "Honger!!!!". Ondanks de lengte van de reis was er geen tussenstop om daar iets aan te doen. We droomden de hele reis van leuke dingen en eten. Een lekker smørrebrødje zou er goed zijn ingegaan, maar zelfs een boterham met tevredenheid hadden we op dat moment weten te waarderen.

2011-10-09T16:33:00.001+05:00

SPOORKOEKEN EN SAUCIJZENBROODJES

Vroeger kwamen er bij de NS mannetjes met karretjes langs, leurend met koffie en gevulde koeken. Ik noemde die koeken "spoorkoeken", omdat ze behoorlijk afweken van "gewone" gevulde koeken. Ze waren namelijk zo oud, dat ze al uit elkaar gevallen waren, voor je de kans had gekregen ze op te eten.

Spoorkoeken en koffie worden in de trein nog slechts zelden geserveerd, maar de reizen zijn er niet korter op geworden. De blaadjes beginnen te vallen, en daarom heeft de NS vast een voorschot genomen en lopen sinds een maand de treinen bepaald niet meer als een trein. Zat ik drie achtereenvolgende weken vast tussen Eindhoven en Maastricht, dit keer was het Meppel. Van en naar Meppel ging er niets meer.
Om 1 uur beloofde men dat om 2 uur de trein weer zou gaan, om 2 uur deelde men mede dat er helemaal geen treinen meer zouden komen en dat er bussen werden ingezet. Helaas was de frequentie van de bussen net zo hoog als die van gevulde koeken in de trein. We stonden met een enorme groep mensen in de gestaag neerpletterende regen voor station Meppel. Om de tien minuten kwam er een bus, die zonder uitzondering naar Hoogeveen ging (wij moesten naar Zwolle) en waar op zijn hoogst nog 2 stoelen vrij waren. Niemand stapte uit - wat moest je immers in Meppel, waar je vervolgens niet meer weg kon. Na een uur wachten kwam er een bus naar Zwolle. De drijfnatte groep stortte zich als één man, of liever gezegd monster, op de ingang, en de plaatsen werden vergeven volgens het motto "wie het eerst komt, wie het eerst maalt". Ellebogen en paraplu's werden wapens van belang.
Voor een heel grote groep mensen werd er niets gemalen, maar gelukkig hoorde ik daar niet bij. In de bus met door regendampen beslagen ramen, volgepakt met mensen met drijfnatte haren, jassen en tassen (als je de paraplu als wapen gebruikt word je zelf behoorlijk nat), spoedden we ons naar Zwolle; waar ik, gelukkig, nog net tijd had om mijn troostvoedsel aan te schaffen, de andere spoorsnack: een heerlijk saucijzenbroodje. Want dat verkopen ze gelukkig nog steeds op de stations. En gelet op de prestaties van de NS met betrekking tot op tijd rijden, zou het opnieuw invoeren van karretjes met koffie en gevulde koeken nog niet eens zo'n slecht idee zijn.

2011-10-06T12:15:00.001+05:00

HARIGE MUFFINS

We gaan het weer over het weer hebben. Witte wolken met blauwe oogjes schuiven over het scherm van Buienradar, onze hedendaagse afgod. Ik zit onder het dekbed met de laptop op schoot. De komende 6 maanden wordt het bed mijn favoriete warme plek - en moet het ontbijt daar worden opgediend. Eeen beschuitje is natuurlijk heerlijk, maar de kruimels prikken je de ganse nacht, en daarom hebben we wat variatie nodig. Muffins bij voorbeeld, daar kun je alle kanten mee uit. Deze hartige muffins maakte ik al een tijdje geleden. Daarbij ging er van alles mis. In de drukte liet ik de oven op de voorverwarmstand staan zodat hij alleen van boven goed bakte en de muffins een groot gezwel kregen. Bovendien was er een typefoutje ingeslopen, zodat de t ontbrak en het "harige muffins" werden, harige gezwellen dus eigenlijk. Dat klinkt heel vies maar het is natuurlijk wel lekker warm!

2011-10-01T12:59:00.001+05:00

HET LAATSTE KOEKJE
Het is eigenlijk tijd voor een nieuw thema, want de maand oktober is vandaag begonnen, maar we doen toch nog een koekje vandaag. Dat is nou Indian summer. Het weer is zo on-oktobers, dat je niet merkt dat de maand om is; en bij mooi weer past Italiaans eten (Italian fall dan maar), of het nu een pastaschotel is of een lekkere espresso met een koekje. We doen het laatste, vegen de herfstbladeren aan de kant, zetten een stoeltje in de zon (wat nog niet meevalt want de zon staat zo laag dat hij haast niet boven ons bos uitkomt), kopje koffie erbij en een walnoot-rozijnen biscotti. Genieten!

2011-09-22T13:22:00.000+05:00

KOEKJES VOOR MILJONAIRS

Wie is er nog miljonair tegenwoordig? Toen de gulden nog bestond, was het allemaal iets eenvoudiger. Met de invoering van de euro halveerde ons collectieve vermogen overnight - vooral met betrekking tot het aantal miljonairs. De huidige beurs doet ook al niets goeds daaraan.

Daarom lijkt het me een goed idee als we allemaal miljonair's shortbread gaan eten. Het zou toch jammer zijn als die heerlijke koekjes in de vergetelheid raakten, alleen omdat het ons financieel niet zo voor de wind gaat.

2011-09-20T14:07:00.000+05:00

KOEKJES ZONDER GLUTEN

Een glutenvrij dieet betekent hoofdpijn. Hoofdpijn om iets te zoeken zonder tarwe, buikpijn als je het wel eet. Geen leuke keuze dus, want meel zit in heel veel produkten. Brood, taart, pasta en koekjes, het moet allemaal van het menu worden geschrapt. En iedereen heeft toch weleens zin in een koekje bij de thee?

Makroud, of dadelkoekjes mogen wel, want er zit geen tarwe in. Misschien zijn het niet echt koekjes, zoals wij ze kennen, maar toch heerlijk bij de thee. Vooral als ze net gebakken zijn.

2011-09-17T15:11:00.027+05:00

KOMT HIJ WEL OF KOMT HIJ NIET
Toen ik naar de plaatselijke grootgrutter ging om iets voor de lunch te halen, werd ik zoals elk jaar overvallen door de nieuwe uitstalling van pepernoten, speculaas en borstplaat. Er was ook een nieuw item, trouwens: "truffelpepernoten". Zouden onze lieve kinderen dan de "truffelzwijnen" zijn? Kunnen we uitzien naar briefjes in de schoen: "Lieve Sint, in ruil voor de wortel graag een zakje truffelpepernoten", of liggen die verzoeken alleen in de schoenen met maat 38-plus?

De discussie of Sinterklaassnoep wel of niet 3 maanden van tevoren in de winkels moet liggen (hij komt....hij komt nog lang niet) laat ik voor wat hij is. Tenslotte heeft zelfs Geenstijl zich daar al eens over gebogen. Wel merkte ik, dat een dergelijke uitstalling een commerciële waarde heeft. Zelfs op mij, de anti-winkelaar, had het invloed. Ik snakte plotseling naar een stuk speculaas. De behoefte heb ik ingevuld met speculaas uit het onderste schap en prijsklasse - die in de rood-witte verpakking. Scheelt meer dan de helft in prijs. Maar het zat me toch niet lekker, al smaakte het wel lekker. Om de ontstane behoefte naar winterse koekjes te bevredigen, had ik tenslotte beter mijn eigen anijskoekjes kunnen bakken.

2011-09-14T13:37:00.000+05:00

LUIKSE WAREN

Als wij op reis gaan, probeer ik altijd op onderzoek uit te gaan naar culinaire historie en gewoontes, streekgerechten en alles wat er te vinden is op het gebied van eten en koken. In Luik heb je Luikse gehaktballetjes, Luikse wafels en Luikse koffie (café Liègois). Maar je hebt ook Luikse Pékèt. Dat is een soort Waalse jenever met een alcoholpercentage tussen de 22 en 35. Wat ik niet wist is, dat je er verschillende smaken in hebt. Toen wij dan ook in een klein winkeltje een fles Pékèt scoorden, was de inhoud lichtpaars, en deed me denken aan een van die kleine flesjes die vroeger bij mijn ouders in de kast stonden, waarschijnlijk Parfait d'Amour.

Helaas smaakte het ook paars - naar viooltjes. We hebben alles geprobeerd - met ijs, zonder ijs, gemengd met alcohol of frisdrank, maar eerlijk gezegd bleef het gewoon niet lekker. En omdat ik een slechte weggooier ben, heb ik er toen maar ijs van gemaakt. Met suiker, vlierbessensiroop en room werd het heel wat. Niet echt Luiks misschien, maar wel met een echt Luiks ingrediënt. En met een herfstanemoon erop wordt het ook nog een recept van de maand september.

2011-09-05T13:49:00.000+05:00

FREDDIE MERCURY EN DE OEZBEEKSE ONAFHANKELIJKHEID

Het hebben van een culinaire website mag bewerkelijk en tijdrovend zijn, het is ook reuze leerzaam. Zo vond ik vandaag pas uit, dat Freddie Mercury slechts enkele maanden nadat Oezbekistan onafhankelijk werd van Rusland, gestorven is. In mijn beleving was dat vele jaren later. Zou dat komen omdat de muziek van Queen nog steeds zo levend is, terwijl we de Sovjetoverheersing liever snel vergeten?

Volgens Google heet Freddie eigenlijk Farrokh Bulsara, is hij een Indiase Parsi van origine en geboren op Zanzibar. Ook dat is allemaal nieuw voor mij, eigenlijk ben ik een cultuurbarbaar waar het gaat om niet-culinaire wetenswaardigheden. Ter ere van Freddie vandaag Indiase kerrie-aardappels. Dat past ook goed bij ons Nederlandse herfstweer. Ook de volgorde van de seizoenen loopt bij mij een beetje door elkaar, inmiddels.

2011-09-01T16:14:00.000+05:00

SEPTEMBER KOEKJESMAAND

De vakanties zijn voorbij, het weer klaart op. Het lijkt wel een spreekwoord over verdronken kalveren en putten. Verdronken zijn we in elk geval bijna. Dus zon of geen zon, wij gaan ons richten op knus binnen zitten, open haard, warme chocolade en koekjes. Nu de vakantie over is, hebben we ook weer kinderen aan tafel, die elkaar de hersenpan inslaan om het laatste koekje te bemachtigen. Dat is nou het gezellige familieleven, dat mij voor ogen stond toen ik begon aan reproductieve actie. Wat zij niet weten, is dat er nog vier koekjes in een plastic doosje achter in de kast staan, voor ons om te verorberen als zij de hielen hebben gelicht.

2011-08-26T13:08:00.000+05:00

WORLDCOOK IS TERUG

Worldcook moet nog even wat achterstallig vakantie-onderhoud doen, maar dan wordt er weer gekookt. Leuke, nieuwe, regionale en wereldrecepten met ingrediënten van het seizoen. Niet dat het over is met "Herma vakantieweer", integendeel. Terwijl ik hier zit te bloggen gaat mijn een-na-laatste vakantiedag ten onder aan donder, bliksem en zware regen. "Herma-vakantie" is dus wel bijna voorbij. Trek je badpak maar vast aan en zet de ramen open. De ouwetjes moeten oppassen, zij zullen vallen als vliegjes, geslachtofferd aan de op handen zijnde exorbitant late hittegolf.

Ontwenningsverschijnselen beginnen zich te vertonen op eet- en kookgebied. Na zeven weken patat, kroketten, stokbrood met Franse kaas en horeca vindt Worldcook dat het beter kan, veel beter zelfs, al gaat dat natuurlijk weer niet op voor het weer. Kijk elke week voor een nieuw culinair bericht en prachtige foto.

2011-07-30T20:46:00.000+05:00

HERMA'S VAKANTIEWEER

Ik weet dat er mensen zijn die mij liever voor altijd in een van de verre buitenlanden zagen wonen. En dan heb ik het nog niet eens over diegenen die mij niet zo aardig vinden (een enkeling wenste mij zelfs wel eens naar een andere wereld). Want sinds wij in Nederland wonen, waart er "Herma's vakantieweer" rond. Elk jaar denk ik dat het volgende jaar beter zal zijn, maar het pakt juist steeds slechter uit. Dit jaar reisden wij af naar Zuid-Frankrijk, omdat we het geloof in de Nederlandse zon hadden verloren. Ook daar kwamen we van een letterlijke koude kermis thuis: koude en dagenlange regen. Overnachten in een minitent op een lek luchtbed bij temperaturen die niet in 2 cijfers zijn uit te drukken horen niet bij mijn visie op een heerlijke vakantie.

Inmiddels zijn we terug in Luxemburg. We raken nu uitgepraat over het weer - weer grijs, koud en nat. Gelukkig is er Wifi in een verwarmde spelletjesruimte. Kan ik tenminste een beetje zwart-op-wit klagen. Maar begin bij mij alsjeblieft nooit mer over global warming!

2011-07-13T12:26:00.004+05:00

HILARISCHE OVERDRIJVING

Als blogschrijver overdrijf ik graag een beetje. Mijn saaie leven van alledag kan tenslotte niet alle lezers bekoren. Ik houd zelf ook van het lezen van verhalen, die wat spannender zijn dan de werkelijkheid, zoals die van Sylvia Witteman, de koningin van de hilarische overdrijving. Er waren momenten dat ik wilde dat ik het zo boeiend kon opschrijven als zij. Maar vandaag hoeft dat niet: de natuur zorgt voor zijn eigen hilarische overdrijving. Stoere wolken en spannende waterpartijen kondigen zichzelf aan. En niet te vergeten de onverwachte hagelbui, die goederen doet versplinteren.

Was het gisteren nog extreme koude, vandaag is er wateroverlast in grote delen van Nederland. En het blijft de komende twee weken zo, getuige het tabelletje dat ik van de internet-weervoorspeller plukte. Gelukkig, we hoeven niet te zwemmen, zonnen of wandelen. Eindelijk rust. Misschien moest ik maar eens een beetje gaan werken.

2011-07-12T12:28:00.000+05:00

WORLDCOOK VAKANTIEWEER

Uit de Telegraaf van vandaag:

"Het wordt bar en boos. Zomerweer is vanaf vandaag ver te zoeken."

In het artikel is sprake van onweer, hagel en maxima van 15 graden. Veel te lage temperaturen voor juli - je hoeft geen hoogbegaafde verslaggever te zijn om dergelijke conclusies te trekken. En inderdaad, ik heb sinds gisteren vakantie. Voor het derde achtereenvolgende jaar genieten van het Hollandse klimaat. De man zegt dat het mijn eigen schuld is, en dat ik gewoon op een ander werelddeel moet gaan wonen, maar dat willen de kinderen niet. Dat is dan weer het enige voordeel: dat zij niet mogen zeuren over slecht weer in de vakantie, want dat is hun eigen schuld. En ik mag dat dus wel. Lekker in bed, dik dekbed tot de neus opgetrokken, glaasje wijn en bonbons ernaast, bloggen over de zeikregen waar we weer eens op vergast worden.

2011-07-03T12:46:00.000+05:00

TWITTER TEST

Vanaf deze maand gaan de culinaire kalenderberichtjes naar twitter. Ik moet er nog een beetje aan wennen, tweeten als een vogeltje, het lijkt me soms zo hersenloos. Maar de hele wereld doet het, en daarom moet het aan mij liggen. Ik ga het dus proberen. Elke dag of om de dag een recept op twitter gelinkt aan een culinaire feestdag. Maar het blog gaat natuurlijk door. Er zijn genoeg ontroerende, spannende en leuke dingen over koken en het dagelijks leven te melden. En eetfoto's te plaatsen om van te watertanden, niet van die miezerige thumbnails. Ik zou dus zeggen: volg me ook op twitter. Ik heb pas enkele toentallen volgelingen, en ik wil natuurlijk superberoemd worden. En o ja, kan iemand me uitleggen hoe je dat volhoudt, als je 2,000 mensen volgt die elke dag gemiddeld 2 berichten plaatsen? Kun je dan nog werken, slapen, eten of koken?

2011-06-28T02:20:00.003+05:00

Op 28 juni wordt in de Oekraïne Grondwetsdag gevierd. Deze dag wordt in vele landen gevierd, blijkbaar zijn mensen blij met het bezit van zo'n grondwet.

2011-06-25T02:18:00.002+05:00

25 juni Midsummarafton (midzomernacht)wordt in veel noordelijke landen gevierd, maar Zweden heeft waarschijnlijk de oudste traditie. Het was vroeger een heidense feestdag, waarbij offers werden gebracht voor de vruchtbaarheid.

2011-06-24T02:10:00.006+05:00

24 juni vieren we St. Jan, ofwel de feestdag van Johannes de Doper, die mensen in de Jordaan doopte. Het is ook de laatste dag van het seizoen van de asperges, die je lekker kunt dopen met een glas witte wijn, want het seizoen is, net als het leven, veel te kort. St. Jan is ook de reden dat Duitsers de aalbessen, die rondom die tijd rijp worden, Johannisbeeren noemen.

2011-06-23T02:07:00.000+05:00

23 juni is de Nationale Feestdag van Luxemburg, en viert men de "Officiële verjaardag van de Groot-Hertog". Niet dat de brave man vandaag jarig is, onofficieel noch officieel. Maar ja, tenslotte is elke reden goed voor een feestje.

2011-06-22T12:43:00.001+05:00

ZOMER OF NIET

De Fransen mogen dan wel zomer vieren, bij ons hapert het nog een beetje. Worldcook heeft dit jaar weer vakantie in Nederland, dus het lijkt mij een goed plan als jullie allemaal spoorslags richting zuidelijke landen vertrekken. Want als Worldcook vrij is, is de kans op regen het hoogst. De mooie weken zijn geweest, toen ik in Egypte was en dus niet zat te wachten op zon in Nederland. De kinderen zeggen het geregeld:
"Mama, ga nou weg, dan wordt het weer mooi weer."
Dus, vanaf 9 juli, iedereen wegwezen.

2011-06-21T02:03:00.002+05:00

21 juni is zonnewende, een goede reden voor de Fransen om hun jaarlijkse Fête de la Musique, ofwel Muziekfestival te vieren. Met name amateurmusici treden hier op. Het feest is in het leven geroepen in 1976 door de Amerikaan Joel Cohen, die voor Radio France werkte. Het is te hopen dat de Fransen beter weer zullen hebben dan wij.
Maar, weer of geen weer, aardbeien zijn er volop en een lekkere Franse millefeuille aux fraises gaat er altijd in.

2011-06-20T02:01:00.005+05:00

20 juni is "Día de la Bandera Nacional", of Dag van de Vlag, in Argentinië gevierd op de dag dat de bedenker van de vlag, Manuel Belgrano, doodging (20 juni 1820).

2011-06-19T17:48:00.000+05:00

KROKANT GEBAKKEN STROPDAS

Als het moederdag is, meent de man altijd (heel origineel) dat ik nergens recht op heb: ik ben immers zijn moeder niet. Als gevolg daarvan heeft hij op vaderdag eigenlijk alleen maar recht op krokant gebakken stropdas. In plaats daarvan krijgt hij vandaag van mij (hij is mijn vader niet) chocolademousse met frambozen en Drambuie en van Anna (hij is mijn vader wel) een glanzende medaille, waarop staat dat hij de "nummer 1 vader van de wereld" is.

2011-06-19T01:58:00.004+05:00

Op 19 juni 1965 werd president Mohamed Ben Bella van Algerije afgezet door een bevriende rebel en ging in ballingschap in Zwitserland. De dag werd een nationale feestdag.

2011-06-17T01:55:00.002+05:00

Op 17 juni 1953 was er een opstand in Oost Berlijn in het toenmalige Oost Duitsland tegen het Stalinistische regime. De Soviets hadden grote moeite de opstand neer te slaan. De dag wordt nu gevierd als de "Dag der Duitse Eenheid".

2011-06-16T01:52:00.004+05:00

Op 16 juni wordt het Duanwu of Drakenboot festival gevierd in China. De wijsgeer Qu Yuan wordt herdacht, die men in de derde eeuw voor Christus met boten probeerde te redden maar die zich uiteindelijk verdronk. Nu wordt er met drakenboten geracet.

2011-06-12T01:45:00.003+05:00

Op 12 juni 1898 werd de Filippijnse Verklaring van Onafhankelijkheid getekend. De koloniale heerser Spanje accepteerde dit niet en gaf het land door aan de Amerikanen, die op hun beurt pas op 4 juli 1946 erkenden, dat het land echt onafhankelijk was.

2011-06-11T01:35:00.002+05:00

Op 11 juni is het weer Luilak en worden wij met veel lawaai op een onchristelijk uur ons bed uit getrommeld. Dan kunnen we als echte bakkers aan de slag en luilakbollen maken.

2011-06-10T01:27:00.007+05:00

10 juni 1580 is de sterfdag van een beroemde Portugese dichter, Luaís Vaz de Camões. Hij schreef een epos over de Portugese geschiedenis en de dag van zijn dood is daarom gekozen als de Nationale Dag van Portugal.

2011-06-09T13:37:00.000+05:00

RODE BESSENCONFITUUR

Ik kan iedereen aanraden een website te beginnen, het is heel leerzaam. Zo heb ik niet alleen geleerd dat de Nederlandse Limburgers rode bessen wiemelkes noemen, maar ik weet nu ook dat de Vlaamse Belgen geen "jam" zeggen tegen jam, maar confituur. Blijkbaar zijn de Nederlanders meer Angelsaksisch georiënteerd en de Vlamingen meer Frans. Hetgeen ze natuurlijk niet zo snel zouden toegeven, de oude vete met de Walen moet tenslotte nog even voortleven. Ik moet nu nog uitvinden of de Belgische Limburges ook "wiemelkes" zeggen en wat de Walen zeggen tegen jam. Maar daarover een andere keer meer.

Vooralsnog zijn de rode bessen rijp en moeten we snel aan de slag, voordat onze hond zijn neus erin heeft gestoken en Anna haar grijpgrage handjes. We willen tenslotte voldoende jam tot volgend jaar juni!

2011-06-07T01:23:00.004+05:00

7 juni wordt in Nieuw Zeeland de verjaardag van Koningin Elizabeth II gevierd, die overigens op 21 april 1926 geboren werd. De eerste maandag in juni werd gewoon aangewezen (samen met de opening van het skiseizoen); Australië wees de tweede maandag aan.

2011-06-06T18:11:00.006+05:00

ARRABIATA

Wie denkt dat Italianen niet van pittig houden, heeft het mis. Kijk maar eens naar de pasta arrabiata. Arrabiata staat voor "woedend" en slaat op de pittige pepertjes. Met sambal bereik je hetzelfde effect en je hebt gelijk een mooi staaltje fushion cooking.

2011-06-06T01:23:00.002+05:00

6 juni is Vlag Dag in Zweden. Men viert de verkiezing in 1523 van koning Gustav Vasa, hetgeen meteen het einde betekende aan de heerschappij van de Denen in het land. Gelukkig hebben die hun Grondwetdag nog.

2011-06-05T01:17:00.006+05:00

5 juni is Grundlovsdag (Grondwetdag) in Denemarken, ingesteld om de introductie van de grondwet op 5 juni 1849 te vieren.

2011-06-03T15:28:00.011+05:00

PASTA

Juni wordt pastamaand. Nu het mooie weer weer voor de deur staat, is pasta een supermakkelijk gerecht. Natuurlijk is pasta het allerlekkerst als hij zelfgemaakt is, maar als het zonnetje hoog aan de hemel staat, ruk je gewoon een pak van die harde staafjes uit het rek van de buurtsuper. Even opzetten, water uitzetten na twee minuten koken, 10 minuten laten staan, onderhand de saus gemaakt, afgieten, klaar! En pasta met gerookte zalm ziet er nog sjiek uit ook.

2011-06-02T01:14:00.008+05:00

Op 2 juni viert met in Italië het “Festa della Reppublica” ter herdenking van het referendum van 2 juni 1946, waarbij het koningshuis werd weggestemd.

2011-06-01T01:10:00.000+05:00

Op 1 juni wordt Madaraka Dag gevierd in Kenya omdat het land in 1963 zelfbestuur kreeg. Op 12 december werd het land pas volledig onafhankelijk van Groot Brittanië.

2011-05-31T13:35:00.001+05:00

MEER ANTI-ROOKDAG

Mijn (ook niet-rokende) vriendin Annemarieke stuurde mij het volgende artikel door.

Uit de Southland Times

De 8700 gevangenen in Nieuw-Zeeland mogen vanaf 1 juli niet meer roken. Gevangenisdirecteur Beven Hanlon meent:

"Roken is slechts een orale bezigheid. Als de gevangenen iets in hun mond hebben, denken ze niet meer aan een sigaret."

Als hij gelijk heeft, kunnen de rookverslaafden wereldwijd nog wel wat alternatieven aan hun anti-verslavingsprogramma toevoegen. Maar dat zullen die arme gevangenen wel weer niet mogen. Die krijgen namelijk als alternatief dagelijks 2 wortels aangeboden.

Ik maak dan liever iets lekkers met die 2 wortels, zoals kiprisotto; mijn sigaretten vervang ik dan op een andere manier..maar ik rook eigenlijk helemaal niet.

2011-05-31T02:06:00.014+05:00

ANTI-ROOKDAG

31 mei is anti-rookdag. Zelf ben ik geen actieve anti-rook lobbyist, maar ik zal nooit vergeten hoe mijn lieve Anna op een zonnig Fries terrasje tegen een keurige bejaarde heer snauwde

"Hé jij! Stop jij eens met dat vieze gerook!"

Het roken is allicht minder leuk geworden, nu iedereen van rechtswege op straat moet roken. Regen, wind of kou worden daarbij niet in aanmerking genomen. Wij houden het dan ook bij binnenshuis roken, maar dan van etenswaren. De rook is vast ook niet goed voor je longen, maar de frequentie is zolaag dat we daar vast niets aan overhouden. In een simpel soort grote sardienenblik met houtmot maak je de lekkerste dingen, zoals warm gerookte zalm.

2011-05-30T02:01:00.005+05:00

Op 30 mei is het Parlementsdag in Kroatië. Leuk vakantieland en lekker eten - en ze hebben nog een Parlement ook.

2011-05-30T01:34:00.010+05:00

WIJNBESSEN OF COINTREAUBESSEN

Wijnbessen zijn minder bekend, en nee, ze hebben niets met wijn te maken, anders zouden ze namelijk "druif" heten. Deze bes, ook wel "Japanse wijnbes" genoemd, is familie van bramen en frambozen en komt, zoals de naam al suggereert, oorspronkelijk uit het verre oosten. Hij staat bij ons in de tuin en woekert enorm. Je kunt er heerlijke jam van maken. Wikipedia beweert dat jam van wijnbessen nogal flauw is, maar ach, wat weten die nou van koken en lekker eten. En ze weten trouwens ook niet, dat ik er een beetje Cointreau aan toevoeg.

2011-05-28T01:29:00.011+05:00

MEER KRUISBESSEN

Kruisbessenmoes, opgekookt met een beetje suiker, doet het prima in vanillevla of custardpudding, en ook als taartvulling zijn kruisbessen niet te versmaden. Maar het makkelijkst zijn wel kruisbessenflapjes, vooral als je gewoon een pakje bladerdeeg van de buurtsuper gebruikt. Vroeger deden we dat met appel, nu hebben we meer fantasie.

2011-05-27T01:51:00.005+05:00

Op 27 mei 1773 nam de Britse regering een wet aan, die ervoor zorgde dat de Britse Oostindische Compagnie haar monopolie in de theeverkoop kon behouden. De Compagnie bestaat niet meer maar thee drinken we nog steeds, graag met een lekker koekje zoals shortbread.

2011-05-26T01:47:00.001+05:00

Op 26 mei 1937 werd Guernica in Baskenland gebombardeerd, een gebeurtenis die door Picasso voor altijd op de kaart is gezet.

2011-05-25T01:43:00.006+05:00

De "meiweek" in Argentinië vond plaats van 18 tot 25 mei 1810 en de 25e mei wordt gezien als de start van de onafhankelijkheid van Spanje.

2011-05-25T01:20:00.014+05:00

MAKREELBESSEN

Kruisbessen zijn lange tijd niet zo populair geweest in Nederland, maar ze zijn weer in opkomst. In Limburg zie je ze veel, daar heten ze "kroonsele" en er worden de heerlijkste vlaaien van gemaakt. Zo van de struik is het velletje een beetje hard, maar als je ze even kookt zijn ze heerlijk. Hoewel ze familie zijn van de aalbes ("wiemelkes" in het Limburgs, dat is toch veel mooier), doet de smaak mij altijd een beetje aan rabarber denken, en ik wissel dat dan ook gewoon uit. De zurige smaak combineert prima met vette vis zoals makreel, en in het Frans heten de bessen ook gewoon "makreelbessen" (groseilles à maquereau). Ik doe ze maar in de salade, dat is weer eens wat anders.

2011-05-24T17:41:00.005+05:00

24 mei is "Victoria Day" of "Fete de la Reine" in Canada.

2011-05-23T01:38:00.006+05:00

Op 23 mei 1934 werden de Amerikaanse bankrovers Bonnie en Clyde door de politie om zeep geholpen. Het was daar "eten of gegeten worden", want de politie was zelf ook al eens wat leden aan deze bankrovers verloren.

2011-05-22T01:16:00.003+05:00

PANNENKOEKENTAART

Pannenkoeken doen het altijd uitstekend, vooral bij kinderen, en pannenkoekentaarten zijn een dubbel succes. Lekker makkelijk ook, want je kunt ze van tevoren maken. Voor een extra luxe tintje maken we een zomervruchtenpannenkoekentaart (mooi puzzelwoord) die ook niet misstaat op tafel als je volwassen gasten hebt.

2011-05-21T01:38:00.003+05:00

Op 21 mei viert Chili de "Día de las Glorias Navales" of "Dag van de marine" omdat in 1879 Peru werd verslagen.

2011-05-19T01:35:00.003+05:00

19 mei is de verjaardag van Ho Chi Minh, de revolutionaire Marxistische leider van Vietnam. die geboren werd in 1890 en dus slechts in de herinnering leeft.

2011-05-18T01:12:00.007+05:00

PERZIKENSOEP
Dat is raar, opeens een soepje tussen de zomervruchten. Ik vond dat vroeger niets, van die zoete soepen, maar ik ben ervan teruggekomen. Perzikensoep bevat naast perziken (surprise, surprise) ook rood fruit naar keuze; en alcohol, dat helpt natuurlijk om het lekker te vinden.

2011-05-17T16:30:00.001+05:00

17 mei of "Syttende mai" is de "Dag van de Grondwet" in Noorwegen.

2011-05-16T01:28:00.003+05:00

Op 16 mei 1975 werd Sikkim na een referendum deelstaat van India.

2011-05-15T01:25:00.004+05:00

Op 15 mei wordt in Mexico "Dia del Maestro" ofwel Lerarendag gevierd.

2011-05-15T01:04:00.003+05:00

GEMARMERD FRAMBOZENIJS

Meestal probeer ik zelf recepten te verzinnen of iets te veranderen en/of toe te voegen aan bestaande recepten, maar soms zijn recepten al zo leuk en lekker, dat je er niets aan moet veranderen. Dit recept is van Nigella Lawson, die sowieso vaak heerlijke keukenkunsten vertoont. Gemarmerd frambozenijs kun je maken met behulp van frambozensaus of gepureerde frambozen. Het ziet er sjiek uit en smaakt heerlijk.

2011-05-13T01:17:00.005+05:00

Op 13 mei 1619 werd Johan van Oldenbarneveldt ter dood gebracht nadat zijn vijanden hem hadden veroordeeld wegens verraad. Toen was er al tijd voor Haagse bluf!

2011-05-12T01:58:00.007+05:00

FRAMBOZENAZIJN

Je ziet ze weleens in de luxere eetwinkels, flesjes frambozenazijn, het lijkt wel vloeibaar goud. En dat terwijl je het heel makkelijk zelf kunt maken. Het ziet er fantastisch uit, blijft eindeloos goed en het leukt elke simpele salade op tot een culinair hoogstandje. Ook heel leuk om kado te geven.

2011-05-10T01:07:00.007+05:00

Op 10 mei 1837 breekt de "paniek van 1837" uit in New York. Banken gaan failliet als gevolg van een astronomische inflatie en werkloosheid bereikt zijn hoogtepunt. Sindsdien staan financiële crises met enige regelmaat op de kalender.